Een warmer persoon in zeven stappen

maximefebruari0

Het is zover. Ik heb besloten een warmer persoon te worden. Na een chagrijnige week vol griep en demonen is dat besluit zomaar vanzelf in me op gekomen. En dat zul je dan altijd zien: stom toevallig kom ik op het internet de aankondiging van een leergang tegen. ‘Hoe word ik een warmer persoon in zeven stappen’. Het is misschien niet meteen de weg naar de wereldvrede, maar je moet ergens beginnen.

Ik klik. ‘I’m not a robot’, verschijnt nu op mijn scherm. En of ik dat maar eventjes wil bevestigen. Het is een twijfelgeval, want als ik geen robot was, hoefde ik geen warmer persoon te worden, maar alla, ik zet mijn vinkje. Nu komen er negen foto’s tevoorschijn. Ik moet aanwijzen op welke daarvan een huis staat en als alles goed gaat kan ik meteen mijn eerste stap naar grotere menselijkheid zetten. Ik aarzel.

Het is mijn eigen schuld. Op dit moment had ik ook een concert kunnen bijwonen in een bos, maar ik moest zo nodig voor de Tor browser kiezen. Die laat me anoniem over de hele wereld surfen en zorgt ervoor dat niemand weet waar ik digitaal ben, maar maakt me ook op tal van plekken tot ongewenste bezoeker. Zo kan ik geen concert- en theaterkaartjes meer kopen, en nu ik een warmer persoon wil worden, denkt de cursusleiding dat ik een spambot ben.

Ik staar naar de test met de negen foto’s. „Ik zou me echt wel drie keer bedenken voordat je die test met die negen foto’s doet”, fluisterde een onbekende jongeman me onlangs toe tijdens een borrel. „Als je geen willoos proefpersoon wilt worden in een researchproject waarvan je de doeleinden niet kent, zou ik er niet aan beginnen.” Het advies heeft voeding gegeven aan mijn toch al sluimerende krankzinnigheid. Terwijl ik op dit moment in een bos naar het derde strijkkwartet van Penderecki had kunnen luisteren, zit ik thuis, met de gordijnen dicht tegen de zon, minuten lang het werk van een niet bestaand onderzoeksteam te saboteren.

Genoeg. De kwestie begint me te vervelen. Ikzelf begin me te vervelen. Ik besluit op de foto’s met de huizen te klikken. Maar de test laat zich niet zo gemakkelijk paaien. ‘Please solve more’, schreeuwt hij in rode letters. ‘Barst!’ schreeuw ik terug. ‘Vroeger was het veel makkelijker om een warmer persoon te worden.’ Ik druk op knoppen tot de test er genoeg van heeft. ‘Cannot contact reCAPTCHA. Check your connection and try again.’

Het heeft in de verte iets te maken met Theresa May. Dat realiseer ik me terwijl ik me afvraag hoe nu verder. Sinds haar rivale voor het Engelse premierschap haar kinderloosheid uitlegde als een gebrek aan betrouwbaarheid – „ze heeft misschien wel nichtjes, neefjes, heel veel mensen, maar ik heb kinderen, die kinderen zullen krijgen, die direct deel zullen uitmaken van wat nu gebeurt” – probeer ik uit te maken of het hebben van een concreet belang je betrouwbaarder of juist onbetrouwbaarder maakt.

Is een bedrijf te vertrouwen omdat het duidelijk iets van me wil op het moment dat ik de deur van zijn digitale gebouw openzwaai? Of ben ik juist de held van het verhaal omdat ik me zonder enig duidelijk aanwijsbaar belang inzet voor het fatsoeneren van het digitale verkeer? Moet ik me met mijn Tor browser beveiligen tegen de wereld, met haar onveilige verbindingen en haar commerciële gehengel? Of moet de wereld zich beveiligen tegen mij, met mijn anonieme zwerven, mijn ideologische gedrevenheid en mijn kinderloosheid?

Het antwoord luidt dat ik een beetje genoeg begin te krijgen van mezelf. En van al die rationele overwegingen. Ik wil warm worden. En dus zal ik warm worden. Resoluut wijk ik uit naar de reguliere browser en zo bereik ik eindelijk zonder verdere security checks de oase waar de cursus warm-worden gratis wordt gegeven. „Sommige mensen stralen warmte en liefde uit. Dit zijn de mensen waar anderen zich prettig bij voelen. Beteken meer voor je omgeving en verander in een warmer persoon met deze tips.” Met daaronder reclame voor een volgende cursus. ‘Heb schijt aan wat anderen van je denken.’

Andere mensen, lees ik, zijn „één van de belangrijkste dingen in ons leven”. En dus is het slim om in ze te investeren. Het wordt al met al niet goed duidelijk of je nu warm moet worden om iets voor anderen te betekenen of dat de anderen iets voor jou gaan betekenen zodra je warm bent geworden. Zoals je ook niet weet of je kinderen moet maken om premier te worden – of premier moet worden om het belang van je kinderen te bevorderen.

Stop met zeuren en klagen, luidt tip vijf. ‘Richt je op het positieve.’ En dat ga ik doen ook. Ik week me los van de wereld, trek de stekker uit mijn voorhoofd en ga zonder toegangskaartje solitair in de zon zitten om warm te worden. Hoort u mij klagen?