Veel Nederlanders in Nice: het paradijs was ineens een oorlogsgebied

Ooggetuigen vertellen wat zij hebben meegemaakt bij de aanslag met een vrachtwagen in Nice.

Sasha Goldsmith/AP

De boulevard van Nice stond gisteravond vol met mensen die naar een vuurwerkshow hadden gekeken, toen een vrachtwagen op de menigte inreed. Er vielen 84 doden, tientallen raakten (zwaar)gewond.

De 18-jarige Eva Pertijs was twee weken in Nice voor een zomercursus Frans. Aan NRC vertelt ze dat ze donderdagavond op de boulevard stond toen de vrachtwagen op de mensenmassa inreed.

“Het vuurwerk was net vijf minuten afgelopen en we waren aan het aarzelen over wat we zouden gaan doen. In één keer door naar de stad, of eerst nog even naar het appartement. Het was supergezellig. Twee seconden later komt er een supergrote vrachtwagen aan die gewoon doorrijd, vlak naast ons, de mensenmassa in. Ik zag dat er heel veel vluchtende mensen mijn kant op kwamen rennen. Uit automatisme liet ik alles uit mijn handen vallen: mijn blikje bier, mijn sigaretten. Mijn vrienden en ik zijn het strand op gaan rennen. Binnen twee minuten waren we elkaar allemaal kwijt. Ik hoorde overal schoten, ik was bang dat ik in mijn rug geschoten zou worden.”

Eva probeerde thuis te komen en haar vrienden terug te vinden.

“Ik denk dat het een halfuur duurde om thuis te komen. Eerst was ik iedereen kwijt, maar later vond ik weer een paar vrienden terug. We konden elkaar niet bereiken. Pas twee uur later hadden we iedereen gevonden. Rond drie uur zijn we gaan slapen. Met een vriendin logeerde ik tijdens de twee weken dat ik daar was in een studio van ongeveer 12 vierkante meter. Daar hebben we met een groepje vrienden de hele nacht doorgebracht. We hebben een beetje met elkaar gepraat, contact gehouden met familie. En geprobeerd te slapen. In het begin durfde ik mijn ogen niet dicht te doen. Je hoorde nog schoten op straat, ambulances en politie. Je denk wel dat je veilig bent, maar je bent er ook totaal niet zeker van.”

Inmiddels is Eva weer onderweg naar Nederland.

“Een papa van een vriendin is ons net komen halen. Het enige wat willen is naar huis gaan.”

Lees ook: Volg hier ons liveblog voor de laatste ontwikkelingen

‘Het paradijs was ineens een oorlogsgebied’

Eva was niet de enige Nederlander die bij de aanslag aanwezig was. Ook ondernemer André Hoving (51) uit Almelo stond met zijn vrouw Ireen (44) en zoon Tom (13) langs de boulevard. Hoving vertelt:

“Ik kijk nu uit het raam, naar de boulevard. Ik zie een mooie blauwe hemel, ik voel een warm briesje. Maar die truck zit nog steeds op mijn netvlies. Die doffe klappen hoor ik nog steeds. Eerst loop je lekker over de promenade, dan komt die truck zigzaggend op je af. Gevoelsmatig reed hij zeker honderd kilometer per uur. Het gekrijs ging als een golfbeweging met die truck mee. Ik ben opzij gedoken en heb mijn vrouw meegetrokken. Ik heb een schaafwond op mijn elleboog. Naast me lagen mensen die het niet hebben overleefd. Lichamen lagen in vreemde posities. Het paradijs was ineens een oorlogsgebied. We zijn naar de middenberm gelopen. Tussen de palmbomen hebben we elkaar omhelst.”

Vanuit het vakantie-appartement van het gezin kon Hoving ‘s avonds zien hoe hulpverleners slachtoffers bekeken, om te bepalen wie er nog te redden was. Hoving weet nog niet of de vakantie in Nice vroegtijdig afgekapt zal worden:

“In mijn ogen is naar huis gaan geen optie. We zijn hier net twee dagen. Maar als het genieten eraf is, moeten we vertrekken. We hebben dit nog niet bepaald. Ik heb veel gebeld. We hebben niet geslapen. Later beslissen we. Misschien gaan we straks ergens eten.”

‘Als een waas’

Ook jurist Lysanne Modderman (25) uit Utrecht is niet van plan om eerder naar huis te gaan.

“We liepen net door de stad. Er is heel, heel veel politie. Maar ik ben niet angstig ofzo. Ik ga mijn vakantie gewoon afmaken.”

Modderman stond tijdens de aanslag te dansen bij een DJ die harde muziek draaide.

“Mensen begonnen ineens te rennen. Ik rende mee. Maar na een minuut stopte iedereen weer. Misschien was er een opstootje geweest ofzo, dacht ik, klooiende jongens. We gingen terug naar de dj. Het was superleuk en supergezellig. Toen gingen mensen wéér rennen. Ik zag een meisje keihard huilen en wist dat het serieus was. Wij weer rennen. We liepen met een groep vrienden over de boulevard de stad uit, naar het appartement waar we zouden slapen. Het werd steeds rustiger om ons heen. Heel bizar.”

Ook Modderman raakte vrienden kwijt in de chaos.

“Twee vriendinnen gingen net drankjes halen en hadden hun telefoon niet bij zich. Die hebben we vrijdag pas weer gezien, ze zijn bij mensen blijven logeren omdat ons appartement onbereikbaar was. Iedereen was de hele avond aan het bellen. Er kwam steeds meer informatie binnen. Zoveel doden, zoveel gewonden. We werden steeds paniekeriger. We hebben bijna niet geslapen. Iedereen appt de hele tijd. Het is nog een beetje onwerkelijk. Gisteravond is als een soort waas voorbij gegaan.”

‘Met hoge snelheid over hobbels door de menigte’

Ook Sarah D’Ghoughi (25) uit Amsterdam zag de aanslag gebeuren. “Toen ik aan de overkant van de grote weg naast het stand stond zag ik een witte vrachtwagen met hoge snelheid over hobbels door de menigte heen rijden.”, schrijft ze op Facebook. “Al snel drong tot me door dat de hobbels mensen, auto’s en motoren waren.”

‘De truck stond er ‘s middags al’

De Nederlandse Grace Bregman die vlak naast de plaats verblijft waar ruim zeventig doden vielen, zegt dat ze de vrachtwagen de middag voor de aanslag al had gezien langs de boulevard, die daar geparkeerd stond. De politie had de vrachtwagen ook gezien en heeft nog gepraat met de bestuurder. “Een agent ging met hem praten, maar kennelijk mocht hij blijven staan”, vertelt ze aan De Telegraaf.

Peter Spiering is in Zuid-Frankrijk op vakantie en was getuige van de aanslag. “Een witte vrachtwagen zonder opschriften reed in volle vaart, minstens zestig kilometer per uur, over het voetgangersgebied. We hoorden doffe klappen van mensen die werden aangereden. Over een lengte van anderhalve kilometer hebben we minstens dertig dode mensen zien liggen”, zegt hij. “Er brak paniek uit, mensen vluchtten zijstraten en portieken in”, zegt hij tegen de Volkskrant.

Lees ook onze reconstructie van de aanslag: Wat donderdagavond in Nice gebeurde

‘Pistool uit het raam’

De Nederlandse student Brenner Bouwman stond aan het einde van de boulevard toen het gebeurde. Hij was samen met vrienden en wilde net de door hun gehuurde fietsen terugbrengen, vertelt hij aan Het Laatste Nieuws.

“Een witte vrachtwagen verscheen uit het niets in de mensenmassa en kwam 20 meter voor mijn neus tot stilstand. Vervolgens loste hij schoten uit het raam. En toen ben ik hard weggelopen. Ik heb gezien dat hij mensen aanreed en zag mensen liggen langs de kant van de weg. Direct schoot door mijn hoofd: is dit de enige plek of is er meer? Ik snap ook niet waarom er geen betonblokken ofzo stonden, hoe hij hier gewoon kon rijden.”

Sanne Reckman liep samen met haar vriend Martijn over de boulevard tijdens de feestelijkheden, schrijft ze NOS op 3.

“Uit het niets reed een witte vrachtwagen met een rotvaart de menigte in. Een vader pakte zijn beide kinderen op onder de armen en rende keihard weg. Het was onwerkelijk, alsof er opzettelijk in het meest volle deel van de menigte werd ingereden.”