Aloë vera

Mijn dochter is op bezoek en voelt zich grieperig en verkouden. Hangend in een stoel ziet ze de plant die, ook zonder groene vingers, al geruime tijd iedere vensterbank is ontgroeid.

„Dat is een aloë vera, mam”, zegt ze. Bij de gedachte aan de heilzame werking van de plant knapt ze direct op. De hele middag is ze ermee in de weer. Wrijven, smeren, snuiven, zelfs haar haren ontkomen niet aan een masker. Met een tas vol stekjes stapt ze in de trein.

De volgende dag bel ik haar op. Of het beter gaat? „Nou, néé..,” piept ze met dichtgeknepen keel, „ik kom net van de huisarts; allergisch voor aloë vera..!”