Actiethriller ‘Marauders’ is als een tank die sputtert in een flashbackmoeras

FilmMaraudersRegie: Steven C. Miller. Met: Christopher Meloni, Bruce Willis, Dave Bautista, Adrian Grenier. In: 7 bioscopen

1

Er zouden meer films moeten worden gemaakt als Marauders. Maar ze zouden wel beter moeten zijn. Marauders (‘stropers’) is een heistfilm over vergelding. Het begint met een met zoveel militaire precisie uitgevoerde bankroof dat iedereen begrijpt dat het geen toeval is dat de overvallers een lijk achterlaten. Net zomin als kennis van het genre vereist is om te snappen dat tweestrijd tussen meer of minder corrupte agenten, veteranen en ‘rookies’ ons moet afleiden van de plot.

Probleem is dat alle motieven in het verleden liggen, waardoor elke actie teniet wordt gedaan met flashback, exposé of broeierig in de verte staren. Zo sputteren we voort in een tank van een film die afslaat na elke herstart.

Op een cynische manier past dat bij het nihilisme van de film. In z’n categorische argwaan tegen elke vorm van ethiek en gezag meet Marauders, zoals veel B-films, de gevoelstemperatuur van de samenleving. En als we Marauders moeten geloven, dan beleven we momenteel de laatste spasmen van de rechtsstaat. Hoe veelzeggend is het dat de enige vrouwen die van belang zijn voor de personages dood zijn of stervend? Ook de krachtmeting tussen de twee belangrijkste hoofdpersonen, de getroebleerde FBI-agent Christopher Meloni (bekend van tv-serie Law & Order) en apathische bankier Bruce Willis, getuigt daarvan. Beiden zijn moreel gecompromitteerd en net als bij de spin die aan het begin zo nadrukkelijk is geïntroduceerd in zijn eigen web verstrikt raakt rest er niets. Geen genoegdoening, geen voldoening.