Taakstraf voor Van Rey en Van Pol

Rechtbank

Het OM gaat in beroep tegen het milde vonnis. Hij hield „keer op keer onvoldoende afstand”, zegt de rechtbank.

De Roermondse oud-VVD-wethouder Jos van Rey is gisteren door de rechtbank in Rotterdam veroordeeld tot de maximale taakstraf van 240 uur wegens corruptie, schending van het ambtsgeheim en verkiezingsfraude. Zijn vriend, projectontwikkelaar Piet van Pol, kreeg een taakstraf van 100 uur wegens omkoping. Oud-wethouder Tilman Schreurs (VVD) werd ook schuldig bevonden aan corruptie, maar kreeg geen straf.

Het Openbaar Ministerie gaat in hoger beroep. De verdediging beraadde zich dinsdagavond nog. Het OM eiste eerder hogere straffen. Van Rey moest volgens de aanklagers twee jaar de cel in en een verbod van drie jaar krijgen om een bestuurlijk ambt uit te oefenen. Piet van Pol hoorde twee jaar cel eisen. Voor Schreurs wilde het OM 180 uur taakstraf en een verbod van twee jaar om een bestuursfunctie te bekleden.

„Bij de burgemeestersbenoeming is Van Rey echt te ver gegaan”, oordeelde de rechtbank. „Hij heeft de procedure gemaakt tot een poppenkast. Met zijn ervaring had Van Rey beter moeten weten.” Hij hield „keer op keer onvoldoende afstand” tot relaties met wie hij als wethouder zaken moest doen. Door niet te handelen zoals het een integer politicus betaamt (corruptie, lekken en „gerommel met de volmachten”) liep het vertrouwen in politiek en bestuur een deuk op.

Door te vragen naar giften van ondernemers voor de VVD-verkiezingscampagnes liet Van Rey zich volgens de rechtbank omkopen. Die achtte niet bewezen dat de wethouder met het uitbetalen van vergoedingen voor een adviesfunctie via de voor campagnes opgerichte bv Liba bewust de inkomstenbelasting ontweek.

Bij de gezamenlijke reizen van Van Pol en Van Rey maakte de rechtbank meer onderscheid dan de aanklagers. Volgens het vonnis verdwenen nooit „grote bedragen” in zijn zakken.

Bij de straffen voor Van Rey en Van Pol, allebei zeventigplussers, houdt de rechtbank rekening met hun leeftijd, een blanco strafblad, de geringe kans op herhaling en de sporen die alle media-aandacht nalieten.

Bij Schreurs vond de rechtbank een deel van de beschuldigingen niet bewezen en werd meegewogen dat hij berouw toonde. Bovendien werd hij als „kleine vis” onderdeel van „een heel groot strafproces met alle nadelige gevolgen van dien”.

Persofficier Jirko Patist zei na afloop dat het OM „tevreden” is met de veroordeling van de drie voor „niet-integer gedrag”. Wel is duidelijk dat de aanklagers anders denken over de oogmerken achter de gezamenlijke reizen van de families Van Rey en Van Pol en het financieel profijt dat die laatste had van zijn relatie met de wethouder. Het OM gaat in hoger beroep „ook om de discussie over de uitleg van deze feiten weg te nemen”.

Gitte Stevens, de advocaat van Van Rey, wil het vonnis van 88 pagina’s eerst gaan bestuderen. Ze was alvast tevreden met de opmerkingen van de rechtbank „over het scheppen van een sfeer door het OM die er nooit was. En dat duidelijk werd gesteld dat er geen sprake was van begunstiging.” Van Rey zei heen en weer te worden geslingerd tussen „een opgelucht gevoel” en „teleurstelling”. Hij wil de komende dagen met zijn advocaat „koffie drinken en het vonnis lezen” en beslist daarna over een eventueel beroep.

Uitspraak rechtbank pagina 9