Groene en gele trui vinden elkaar in intuïtieve aanval

Tour de France

Geletruidager Chris Froome plaatste wederom een verrassingsaanval. In de wind sprong hij mee met Peter Sagan. Die pakte de zege, hij de tijdwinst.

Normaal gesproken zou de D5 nabij het dorpje Pignan als startbaan fungeren voor de sprinttreinen, twaalf kilometer voor de finish van de elfde etappe in de Tour, naar Montpellier. Een overgangsritje voor het grote werk met de Mont Ventoux, tijdritten en Alpen. No big deal. Tot Chris Froome de suizende mistral aangreep voor een nieuwe demonstratie van overmacht. De geletruidrager sprong in het wiel van de ontsnapte Peter Sagan en diens ploeggenoot Maciej Bodnar. Om uiteindelijk achter Sagan naar de tweede plaats te sprinten en kostbare winst te boeken in het klassement. „Ik kan het niet geloven, tweede in de sprint achter Sagan”, zei Froome breed lachend.

Weg met de kritische verhalen over een berekenende kampioen, man van kille cijfertjes en uitgekiende piekwattages. De Britse Tourwinnaar van 2013 en 2015 vertrouwt dit jaar meer dan voorheen op zijn intuïtie, en schittert op de meest onverwachte momenten. Groot is zijn winst nog niet. Dertien seconden op zijn voornaamste rivaal Nairo Quintana na de winnende afdaling van de Peyresourde. Nu twaalf tellen in de waaierrit naar Montpellier. Maar vooral mentaal deelt Froome klappen uit. En de Colombiaanse berggeit heeft een kans minder op revanche, nu de twaalfde rit naar de Mont Ventoux wegens storm is ingekort en niet op de top eindigt, maar zes kilometer lager.

Verrast kon Quintana woensdag niet zijn. De tramontana, de plaatselijke noordwestenwind, blies de hele dag met een kracht tussen vijf en zes. Zoals zo vaak in de regio Languedoc-Roussillon, waar in 2009 Lance Armstrong al eens een slagje sloeg. Quintana's ploeg Movistar heeft slechte ervaringen met etappes waarin de wind het peloton in waaiers uiteenslaat. In 2013 verloor kopman Alejandro Valverde uitzicht op een topklassering toen Belkin (nu LottoNL-Jumbo) en Quick-Step gas gaven. Nu zwalkte de 59 kilo lichte Quintana, slecht omringd door helpers, verweesd door het peloton.

Niet gepland

Froome wist zich juist gesteund door een superieure Sky-ploeg. En in de finale voelde hij feilloos aan wie hij in de gaten moest houden. Geen moment aarzelde hij om achter wereldkampioen Sagan en Bodnar aan te springen, even later gevolgd door ploeggenoot Geraint Thomas. De drager van de groene en de gele trui waren snel bondgenoten, volgens Sagan. „Froomey en Thomas sprongen met ons mee. ‘Wij zijn zo sterk dat ze ons niet gaan terugpakken’, zeiden we tegen elkaar.” Geplande aanval? „De wind was bizar. Dan kun je niets plannen, het gebeurt gewoon.” Hij de ritzege, Froome tijdwinst.

Meer nog dan Quintana was Joaquim Rodriguez de verliezer in het klassement. De Spanjaard verloor meer dan een minuut. Bauke Mollema schoof daardoor op naar plaats vijf, op 56 seconden van Froome. „Ik reed steeds op het goede moment van voren”, keek hij terug bij de NOS. Ook op het moment dat groen en geel wegreden? „Sagan ging echt als een raket, dat was me net iets te veel.”