Dreigende bas en confronterende teksten

Voor een lekker zonnig cabriodeuntje moet je bij Snoop Dogg zijn, of bij Huerco S. In een minder zomerse bui? Luister naar de claustrofobische doem van Garbage.

Toen Garbarge onlangs optrad in Paradiso, Amsterdam, liet zangeres Shirley Manson het publiek weten dat ze genoeg heeft van ‘happy’ muziek en dat we wat haar betreft terug mogen naar de doem van de jaren tachtig. Daarom is het geen verrassing dat de nieuwe, zesde cd van Garbage, Strange Little Birds, naar dat decennium verwijst. Dreigend rollende baslijnen leggen een basis waarover claustrofobische gitaarakkoorden klinken of zwaar gebrom van synthesizers opdoemt. In die veelzijdigheid schuilt het eigentijdse aspect van dit Garbage-album. Manson en haar muzikanten sorteerden per nummer de ideale begeleiding, die aangenaam varieert. Ook de teksten zijn confronterend, zo opent Manson het album in stijl met het nummer ‘Sometimes’: ‘Sometimes I’d rather take a punch / I learn more when I am bleeding’.