Wat doet SP-idee bij de werkgevers?

mennotamminga0

Investeren is het nieuwe bezuinigen.Voor topambtenaren is dat nog een brug te ver, zo blijkt uit hun recente adviezen voor een nieuw kabinet (na verkiezingen van maart 2017). Maar werkgeversorganisatie VNO-NCW popelt. De blauwdruk voor het economisch-politieke beleid ligt al op tafel.

VNO-NCW geldt als de meest invloedrijke lobbyclub. Dus is haar ‘verkiezingsprogramma’ relevant voor alleman.

Dat begint met de foto op de omslag: de trap aan het Rotterdamse stationsplein naar de Groothandelsgebouwen. De stairway to heaven uit de polder. Beeld, titel (Investeren) en ambitie vallen naadloos samen. NL Next Level, staat rechtsonder op de omslag. Wel jammer van het Engels. Op naar de top als titel was te volks?

Wat is de kracht van het VNO-NCW-programma?1. Bondigheid - 20 pagina’s tekst, 2 pagina’s financiële verantwoording. Het programma is niet doorgerekend door het Centraal Planbureau, zoals reguliere politieke partijen dat laten doen. Partijen die het CPB niet inschakelen, zijn bang dat zij door concurrenten worden beticht van politiek van de blanco cheque. Veel beloven, geen financiële verantwoording. Die angst versterkt de prominente rol van technocraten die een keurmerk geven aan politieke partijen: CPB, topambtenaren en De Nederlandsche Bank. Wie geen zin heeft in het keurslijf van het CPB volgt het voorbeeld van VNO-NCW: schets prioriteiten, leg uit hoe en waarom, maar doe geen beloftes. Laat ruimte voor ná de verkiezingen en onderhandelingen over een regeringsprogramma. Dan volgt de CPB-doorrekening vanzelf.

2. Stevige taal. „Een welvarender samenleving neemt ook gemakkelijker afscheid van ziekmakende intolerantie en xenofobie.” Dat moet ook een oproep in eigen kring zijn: stop discriminatie op de stage- en arbeidsmarkt.

En over de Europese Centrale Bank en het krappe begrotingsbeleid van Rutte II? „Hier heerst grote verwarring” en daar „moeten we het niet van hebben”.

VNO-NCW zegt: overheid moet financier bij investeringen zijn

3. Prioriteit: investeringen. De overheid moet daarin een organiserende én financierende rol spelen. Bij duurzame energie bijvoorbeeld, waar Nederland hopeloos achterloopt. Dat gaan bedrijven in hun eentje niet trekken.

Dus intensiveert VNO-NCW haar lobby voor een nationaal investeringsfonds mét overheidskapitaal. Nederland had zo’n financier, de Nationale Investeringsbank, maar die is op het hoogtepunt van het liberale economische optimisme in 1998 van de hand gedaan. Wie had nog zo’n pseudo-overheidsbank nodig als de eeuwig groeiende economie binnen handbereik was en internet zijn heilzame productieve werk zou doen? Het liep anders. Omringende landen, zoals Duitsland, hebben hun oude Investeringsbank nooit afgestoten. Dat is nu hét voorbeeld van VNO-NCW. Zo’n nieuwe Investeringsbank was jaren geleden overigens een plan van de SP.

4. Laconieke terzijdes. Hele volksstammen in politiek Den Haag maken zich zorgen over de staatsschuld en roepen ach en wee dat alle lasten worden doorgeschoven naar volgende generaties. Dat gebeurt overigens al eeuwen. Staatsschuld? Zorgen? Niet bij VNO-NCW.

Nederland heeft enorme pensioenvermogens. Als mensen pensioen krijgen, betalen zij gewoon belasting. Die belastinginkomsten zijn ongeveer zo groot als onze schuld. „Zo bezien heeft Nederland helemaal geen staatsschuld.”

Probleem? Geen probleem.

Zou ik op de lijst VNO-NCW stemmen? Da’s een ander verhaal. In de Sustainable Urban Delta die VNO-NCW naar eigen zeggen voor ogen staat vrees ik voor het lot van natuur, milieu en dier.