Jos van Rey veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur

Het OM had een celstraf van twee jaar geëist tegen de Limburgse politicus en gaat in hoger beroep.

Van Rey na het verlaten van de rechtbank in Rotterdam. ANP / Remko de Waal

Oud-wethouder van Roermond en ex-senator van de VVD Jos van Rey is dinsdag veroordeeld tot de maximaal mogelijke taakstraf van 240 uur. Zijn goede vriend projectontwikkelaar Piet van Pol is veroordeeld tot een taakstraf van 100 uur. De Roermondse oud-wethouder Tilman Schreurs (VVD) werd schuldig bevonden, maar krijgt geen straf van de rechtbank. Het Openbaar Ministerie had celstraffen geëist en gaat in hoger beroep.

Van Rey heeft zich laten omkopen door projectontwikkelaar Van Pol met bijvoorbeeld reizen naar vastgoedbeurzen, zo oordeelde de rechtbank in een vonnis van 88 pagina’s. De rechtbank achtte daarnaast stembusfraude bewezen, maar niet het stelselmatig ronselen van stemmen. Ook van witwassen werd Van Rey vrijgesproken.

Het staat voor de rechtbank vast dat Van Rey over de schreef ging toen hij in september 2012 vragen en gewenste antwoorden doorspeelde aan burgemeesterskandidaat Ricardo Offermans. Van Rey was destijds adviseur van de lokale vertrouwenscommissie voor de benoeming van een nieuwe burgemeester van Roermond. De rechtbank noemde de benoemingsprocedure dinsdag “een poppenkast”.

Celstraffen geëist

Eerder dit jaar eiste justitie twee jaar onvoorwaardelijke celstraffen voor zowel projectontwikkelaar Piet van Pol als Van Rey. De laatstgenoemde zou daarnaast drie jaar geen bestuurlijk ambt meer mogen uitoefenen. Hun advocaten hadden vrijspraak geëist. Tegen Schreurs had justitie 180 uur taakstraf geëist en een verbod van twee jaar om een bestuurlijke ambt uit te oefenen.

Van Rey werd door het OM verdacht van ambtelijke corruptie, witwassen, stembusfraude en schending van zijn ambtsgeheim. Zowel in de strafeis als de uitspraak van de rechtbank werd rekening gehouden met onder andere de lange duur van het onderzoek van het OM (27 maanden) en de grote media-aandacht.

‘Bestuurscultuur van vriendjespolitiek’

Van Pol zou volgens het OM bij zijn omkoping gebruik hebben gemaakt van giften aan de oud-wethouders zoals reizen in privéjets naar Cannes, Nice en München. Van Pol zou de gemeente Roermond hiermee met voor 5 tot 7 miljoen euro hebben benadeeld. De drie verdachten zijn volgens het OM verantwoordelijk voor:

“Een bestuurscultuur van vriendjespolitiek, waar dingen alvast onderling geregeld worden en waar het democratisch beslissingsproces verworden is tot een toneelstukje waarvan maar weinigen doorhebben dat het wordt opgevoerd.”

De rechtbank vond de keuzes van de twee “onhandig”, maar zag in veel gevallen geen keihard bewijs voor omkoping en fraude. Dat Van Rey en Van Pol al veertig jaar goede vrienden zijn, speelt daarbij mee voor de rechtbank. Veel reizen ondernamen de mannen met hun gezinnen, waarbij afwisselend door beide heren werd betaald. De gezamenlijke reizen naar vastgoedbeurzen worden door de rechtbank wel bestempeld als omkoping omdat van Rey deze niet als vriend maakte, maar vooral als wethouder.

Van Rey is nog altijd lid van de Roermondse gemeenteraad in zijn eigen Liberale Volkspartij Roermond (LVR) en van de Provinciale Staten van Limburg. Hij ontkent steevast dat hij grote fouten heeft gemaakt en wees erop dat bouwbesluiten zijn genomen door het voltallig gemeentebestuur. Hij noemde zichzelf in zijn slotbetoog al “bijna vier jaar sociaal-maatschappelijk en financieel veroordeeld”. Er zouden “Gestapo-methodes” gebruikt zijn om hem in een kwaad daglicht te stellen.

Veel fans

Ondanks de aantijgingen heeft Van Rey altijd een grote aanhang behouden. De slagerszoon uit Roermond wordt gezien als een selfmade man die de stad met grote bouwprojecten op de kaart wist te zetten. De politicus nam in het begin van zijn carrière, in de jaren zeventig, juist de rol in van fraudebestrijder. Hij profileerde zich als waakhond en criticus van de Limburgse bestuurscultuur van het CDA. Van Rey was bijvoorbeeld in de jaren 80 vicevoorzitter van de Parlementaire Enquête Bouwsubsidies. Hij werd in zijn tijd als Kamerlid de horzel van het Binnenhof genoemd.