De caravantoerist eist recht op gezelligheid

Dat het Nederlandse volk geen eenvormige eenheid is, maar bestaat uit een tombola vol culturen, clubs en groepen, met vreemde stammen en exotische gemeenschappen, weten we dankzij het onvolprezen VPRO-programma De Hokjesman.

Dat programma is afgelopen, maar er bestaat een ander tv-programma, op basis waarvan men dezelfde antropologische studie kan verrichten, al is dat naar slechts één groep. Een groep die zich voorstaat op zijn ‘gewoonheid’, maar voor een buitenstaander volstrekt excentriek blijkt te zijn. De groep is echter zo omvangrijk en/of zo invloedrijk in de media dat de groep het beeld weet neer te zetten dat álle Nederlanders zoals de groep zijn.

Ons studiemateriaal heet We zijn er Bijna! (MAX), momenteel verreweg het best bekeken programma op de maandagavond, met zo’n 2 miljoen kijkers. De groep waarover ik het heb is de groep van de caravantoeristen.

De caravantoerist is rond de 70 jaar oud, getrouwd, niet hoogopgeleid, wit en weldoorvoed. Hij kenmerkt zich door een tevreden houding, vermoedelijk dankzij een tijdrijk pensioen met ruime financiële middelen en weinig spilzucht. Zijn karakter wordt weerspiegeld in de caravan: duur maar benauwd. De caravantoerist is reislustig en doet op zijn oude dag wat hij wil, maar wel binnen zekere begrenzingen, wat blijkt uit zijn deelname aan een georganiseerde groepsreis naar Spanje en Portugal mét eigen vervoer. De bestemming wordt niet in de hoogzomer bezocht, vermoedelijk vanwege de prijs en het klimaat.

De caravantoerist gaat zodoende ook inventief om met regen. Hij relativeert het weer en maakt daarvoor gebruik van de faciliteiten van zijn caravan. Al meent de caravantoerist ook dat hij recht heeft op mooi weer.

De caravantoerist hecht aan hoe het hoort en maakt van de verzorging van zichzelf en zijn verblijfplaats veel werk. Bij het groepsgewijs neerstrijken op een tijdelijke bestemming (camping) wordt de was gedaan en de caravan secuur gepositioneerd, gemonteerd en gesopt. Twee stoelen worden rond de caravandeur geplaatst, waarop wordt plaatsgenomen.

De caravantoerist is sociaal jegens soortgenoten, die hij van een afstandje in de gaten houdt of met wie hij verpoost bij een spelletje (zoals klaverjassen of jeu de boules) of het eten van hapjes, (zoals satéprikkers met olijfjes, een hompje salami en een forse brok vertrouwd Hollandse kaas) en het drinken van (goedkope) alcoholica. In anderen dan soortgenoten is de caravantoerist vooral geïnteresseerd wanneer deze, zoals tijdens een uitstapje, zorgen voor entertainment, een natje en een droogje, eventueel in ruil voor betaling, maar liever niet.

De caravantoerist kan het verder niet zo veel schelen, al weet hij heel goed hoe het moet en hoe het zit. De caravantoerist wil het gezellig hebben en meent daar recht op te hebben, zoals ook blijkt uit het vakantieconsumentenprogramma Groeten van Max, dat voorafgaand aan ons studiemateriaal wordt uitgezonden. In dat programma, maar ook in We zijn er Bijna!, krijgt de caravantoerist altijd groot gelijk.

Thomas de Veen en Wilfred Takken vervangen deze zomer om de beurt Hans Beerekamp