En ineens is ze wereldtop

Meerkampster Anouk Vetter verrast vriend en vijand in Amsterdam met Europese titel

Anouk Vetter rent juichend weg na het onderdeel speerwerpen, op weg naar de Europese titel zevenkamp. Foto KOEN VAN WEEL / ANP

Jarenlang hoorde Anouk Vetter hoe talentvol ze is. Mooi, dacht de meerkampster steevast, maar waar blijven die punten dan? Haar ongeduld werd zwaar op de proef gesteld. Tot ze zaterdagavond haar zevenkamp op de EK in Amsterdam afsloot met de titel en een Nederlands record van 6.626 punten. Het veelgeprezen talent is eindelijk waar ze zijn wil: aan de top, met uitzicht op meer prijzen.

De Europese titel van Vetter mag om meerdere redenen een sensatie genoemd worden. Vanwege de score – haar maximum tot ‘Amsterdam’ was 6.458 punten – en vanwege de aanvankelijke weigering van vader en coach Ronald Vetter haar te laten starten op de EK. In zijn jaarplanning had Vetter twee piekmomenten opgenomen: eind mei de ‘WK’ meerkamp in Götzis en in augustus de Olympische Spelen in Rio. Hij oordeelde dat de EK, hoe jammer ook, één wedstrijd te veel zou zijn voor zijn fysiek broze dochter.

Tot die wedstrijd in Götzis rampzalig verliep en de geërgerde Ronald Vetter het programma van zijn dochter aanpaste. Niet wat het wedstrijdschema betreft, maar wat de training aangaat. Hij was dusdanig ontevreden over dochters optreden in Götzis, dat hij tot de Spelen in Rio alleen nog dacht in verbeteringen op trainingen. Over de EK wilde hij het niet eens met Anouk hebben. Eerst die afzet bij het hoogspringen maar eens verbeteren. En de werphoek bij speerwerpen. En de aanloopsnelheid bij het verspringen. En wat te denken van haar miserabele 800 meter; die moest hoe dan ook beter.

Belust op revanche

Maar zo dacht Anouk niet. Zij wilde de EK in haar eigen stad Amsterdam liever niet aan zich voorbij laten gaan. De meerkampster was gretig na de deceptie van Götzis, belust op revanche. Die houding drong ook tot de doorgaans koppige Ronald Vetter door. Hij besloot zijn dochter uit te dagen. Ze mocht meedoen aan de EK als ze zich op elk onderdeel in de trainingen zou verbeteren. Hij prikkelde haar en zij liet zich prikkelen, met als uitkomst zodanig goede trainingsresultaten dat de coach de teugels losliet. Een week voor de EK in Amsterdam gaf Ronald Vetter groen licht voor deelname aan de EK.

De uitkomst overtrof elke som der zeven delen, want Anouk Vetter werd Europees kampioen zevenkamp met vier persoonlijke records en een score waarmee ze opschoof naar de nummer-driepositie op de wereldranglijst van dit jaar, achter prijzenpakkers Brianne Theisen-Eaton uit Canada ( 6.765 punten) en de Britse olympisch kampioen Jessica Ennis-Hill ( 6.733).

Ronald Vetter gaf na afloop toe niet op zo’n uitbarsting te hebben gerekend. Natuurlijk, hij kent haar intrinsieke kwaliteiten om een groot meerkampster te worden, maar de coach kent ook de valkuilen van de loodzware meerkamp. Haar geringe belastbaarheid had tijd nodig. En de uitbarsting stond gepland voor ‘Rio’. Dat ze zo goed kon presteren als ze twee dagen in Amsterdam bewees, was in deze fase zelfs voor de coach een aangename verrassing. „Komt door de sfeer in het Olympisch Stadion”, meende hij. „Wat een ambiance. Anouk is daar gevoelig voor. Ik denk dat ze ervan geprofiteerd heeft.”

Maar hij stelde ook tevreden vast dat zijn aanpak had gewerkt. De strategie van de lange adem om zijn dochter elk jaar wat meer te belasten om te voorkomen dat haar lichaam vroegtijdig zou zijn opgebrand. En de strategie van de korte termijn door in de trainingen haar eergevoel aan te spreken. Ben je zo goed? Oké, laat het dan maar zien door elk onderdeel ongeremd te benaderen.

Uit een rollercoaster gestapt

Anouk Vetter had een uur na het slotonderdeel, met de Nederlandse vlag nog om haar schouders, het gevoel net uit een rollercoaster te zijn gestapt en moest nog bijkomen van alle centrifugale gevoelens. Ze is de nieuwe Europese kampioen, dat besefte ze, maar wat dat precies betekent, moest nog tot haar doordringen. „Het waren twee emotionele dagen”, blikte ze terug. „Daar kwam na de eerste dag nog de druk van de koppositie bij. Met alleen de 800 meter nog te gaan had ik vertrouwen in de goede afloop, hoewel die afstand heel zwaar was. Na 300 meter dacht ik: shit, dit wordt pittig.”

Anouk Vetter had er de pest over in dat ze op de 800 meter als laatste over de streep kwam. Pas na verwerking van die ergernis kon ze genieten van haar internationale doorbraak.