Verstandhouding

Na een zitting van de rechtbank in Amsterdam loop ik om vijf uur ’s middags met twee rechters naar onze werkplek. Beide rechters zijn tevreden over het verloop van de zitting en praten vrolijk.

Ik loop erachteraan met de koffer vol dossiers, moe van de griffiertaken en teleurgesteld omdat ik de Tour de France heb gemist.

In het tunneltje onder de Parnassusweg neemt een bijna tandeloze, sjofele Amsterdammer ons geïnteresseerd op terwijl hij een shagje draait. Als we voorbijlopen zegt hij met een blik van verstandhouding: „Ik kan wel zien wie er veroordeeld is.”