Thatcherite die fel pro-Brexit is

De nieuwe premier van het Verenigd Koninkrijk wordt een vrouw. Theresa May en Andrea Leadsom zijn als enigen overgebleven in de strijd om het leiderschap van de Conservatieven. De winnaar volgt David Cameron op en wordt automatisch premier.

Andrea Leadsom (53) was tijdens de referendumdebatten een van de meest overtuigende Brexiteers. Waar anderen struikelden over feiten, of in het nauw werden gebracht, bleef zij kalm het pro-Brexitstandpunt uitdragen: „Take Back Control”, neem de macht terug van Brussel.

Zelfs nu, met het pond sterling op het laagste niveau sinds 1985, blijft ze rustig. „De markten hadden zich vooraf eenvoudig niet gerealiseerd dat dit de uitslag kon zijn.” Bovendien is het goed voor de export, en het maakt het aantrekkelijker voor buitenlandse investeerders te investeren. „Verban het pessimisme!”

Erfgenaam van Thatcher

Het doet velen twijfelen aan haar geschiktheid premier te worden. Maar onder hardcore eurosceptici en Conservatieve haviken is Leadsom geliefd. Ze heeft de steun van oud-partijleiders Iain Duncan Smith en Michael Howard.

Lord Tebbit, minister onder Margaret Thatcher, noemt Leadsom de „politieke erfgenaam” van de Iron Lady. „Als je naar haar achtergrond kijkt, haar overtuigingen en haar stemgedrag, dan is ze een Thatcherite”, zei hij tegen The Daily Telegraph. „En ze heeft een achtergrond in het zakenleven, wat hard nodig is in het Lagerhuis.”

Leadsom is zo’n onbeschreven blad – pas in 2010 kwam ze in het Lagerhuis – dat tot nu toe niemand haar cv goed bestudeerde. Aan haar claim dat ze „23 jaar lang in fondsenmanagement en bij investeringsbanken werkte” werd niet getwijfeld. Sterker: ze kwam al snel in de Lagerhuiscommissie voor Financiën terecht, waar ze bankiers ondervroeg over hun rol bij de manipulatie van het Libor-rentetarief, en werd in 2014 staatssecretaris van Economie. Boris Johnson, voorman van het pro-Brexit-kamp, steunt haar in haar poging partijleider te worden, omdat „ze beter begrip heeft van economie dan wie dan ook in het Lagerhuis”.

‘Andrea wie?’

Volgens Britse media heeft ze haar cv echter „opgeblazen”. Persbureau Reuters sprak met vijf oud-collega’s bij Invesco Perpetual, die allemaal zeiden dat ze geen prominente rol speelde bij het managen van het fonds. Haar vaak vertelde anekdote over hoe ze in haar tijd bij Barclays samenwerkte met Eddie George, wijlen gouverneur van de Bank of England, in het weekeinde na het instorten van de Barings Bank, wordt in de Financial Times in twijfel getrokken. „Andrea wie?”, vraagt een bankier bij Barclays.

En hoe stevig zijn haar Brexit-geloofsbrieven? Drie jaar geleden zei ze nog tegen NRC dat EU-lidmaatschap „eigenlijk een aanwinst voor de Britten” was. Niet dat haar kritiek op de EU toen mild was. „De EU heeft nu meer weg van de laatste dagen van het Romeinse Rijk: te dik, te lui, te behaaglijk.” Nu zegt ze dat ze van mening is veranderd. Mocht ze premier worden, dan wil ze zo snel mogelijk de officiële scheidingsprocedure (Artikel 50) beginnen. Als enige kandidaat weigerde ze uit te sluiten dat Nigel Farage van UKIP daarbij een rol kan spelen.

Onder traditionele Tories buiten de grote steden is ze populair doordat ze zich onthield zich van stemming over het homohuwelijk, en – als staatsecretaris van Energie – tegen subsidies is voor windmolens is . „We willen iemand die het hart en de erfenis van ons land omarmt”, schrijft Conservative Grassroots in een e-mail aan Lagerhuisleden.