Griezmann bewijst ongelijk van sceptici

Frankrijk verslaat Duitsland met 2-0, in een halve finale die een finale had kunnen zijn. Belangrijkste man, alweer: Antoine Griezmann.

Foto Bertrand Langlois/AFP

Als het waar is dat een koning later baat heeft van eerdere tegenslagen in zijn leven, was het misschien wel wachten op de dag dat Antoine Griezmann Frankrijk met twee doelpunten naar de EK-finale zou schieten. Niet dat hij donderdag revanche nam, dat klinkt te verbitterd. Maar al dansend en dribbelend door de Duitse defensie, bewees hij tegenover al zijn sceptici dat topvoetbal niet alleen is weggelegd voor de groten der aarde.

Voorzien was het niet. Dat klein Frankrijk door hem kan blijven dromen, is tot zijn dertiende jaar een onrealistisch vergezicht. Zijn eigen droom is dan al meermaals verstoord door mensen die niet in hem geloven. Zeven keer is hij afgewezen vanwege een gebrek aan lengte. Blijven hopen lijkt zelfkwelling. En toch, als Montpellier hem vraagt om mee te doen aan een jeugdtoernooi in Parijs, raapt Griezmann de moed bijeen en neemt hij de uitnodiging aan.

Net buiten Parijs stapt Eric Olhats diezelfde dag uit het vliegtuig op luchthaven Charles de Gaulle. Hij, een Franse scout in dienst van het Spaanse Real Sociedad, is net op werkreis naar Argentinië geweest. Hij was van plan naar zijn huis in zuidelijk Bayonne te gaan, aan de grens bij Sociedad. Maar wanneer vrienden hem vragen om gedag te komen zeggen bij een jeugdtoernooi, blijft hij hangen in Parijs.

Dit wordt het moment dat de paden van Griezmann en Olhats elkaar kruisen, zonder dat ze dat zelf weten. Het ventje uit Mâcon, een uur rijden boven Lyon, is die dag allang blij als hij als reservespeler een paar minuten mag meedoen. Olhats komt vooral bijkletsen en kan niet bevroeden dat hij zozeer onder de indruk zal raken van een speler dat hij het jongetje een briefje zou toestoppen met de mededeling dat die het thuis pas mag openmaken in het bijzijn van zijn ouders.

Tien overtuigende minuten

Hij zag Griezmann een minuut of tien spelen, en dat bleek genoeg. „Ik viel voor zijn technische vaardigheden”, herinnert Olhats zich in Le Monde. „Zijn techniek kon beter, maar ik zag vooral aan zijn intuïtie dat hij talent had.” Die intuïtie en vaardigheden waren donderdag duidelijk zichtbaar in de halve finale tegen Duitsland. Al na vijf minuten stelde hij doelman Manuel Neuer op de proef na een fraaie combinatie, waarna hij Frankrijk vlak voor rust op 1-0 zette vanuit een strafschop. Zijn tweede doelpunt leek een gunstige samenloop van omstandigheden, maar het was geen toeval dat hij op de goede plek stond. Intuïtie. Resulterend in een listig puntertje.

Thuis in Mâcon reageerden zijn ouders sceptisch toen ze het briefje van Olhats lazen; leidde vast weer tot een afwijzing. FC Metz had zelfs al beloofd hem in de academie op te nemen, maar kwam daar op het allerlaatst van terug. „Franse clubs wilden allemaal lange spelers, die meteen in staat waren om te winnen, ongeacht wat zij in de toekomst zouden brengen”, verklaarde Griezmann in Le Monde.

Bij Real Sociedad denken ze daar anders over. Zoals bij vrijwel alle Spaanse clubs is lengte daar ondergeschikt aan techniek en dynamiek. Zijn ouders wilden hem eerst niet laten gaan, uit bescherming tegen teleurstellingen, maar lieten zich toch overtuigen. Hun zoon trok in bij scout Olhats in Bayonne, ging daar naar school en reisde na de lessen heen en weer naar de training in Spanje.

Gelukzalig leven? Schijn. Er waren nachten, bekende Griezmann, dat hij het zwaar had en huilend in slaap viel. De taal vormde ook een barrière. Op de training ging hij bewust als laatste in de rij staan bij een oefening zodat hij aan anderen zag wat de bedoeling was. Op zijn achttiende, toen hij zijn groeispurt richting zijn huidige 1 meter 75 net had voltooid, debuteerde hij in de hoofdmacht. Vijf jaar later werd hij gekocht door Atlético Madrid.

Lange weg is een kracht

In de moeizame weg die Griezmann heeft afgelegd naar de top, schuilt ook een kracht, meent zijn landgenoot Arsène Wenger. „Om alles uit je talent te halen, moet je op een zeker moment door een moeilijke periode heengaan”, zei de coach van Arsenal deze week in The Wall Street Journal. „Er zijn genoeg spelers die dat niet lukt na een afwijzing en niet meer terugkeren.” Daarbij signaleert Wenger nog een voordeel. Doordat Griezmann nooit in een keurslijf van een Franse voetbalacademie is geperst, voetbalt hij vrijer dan de eenvormige spelers die daar volgens Wenger worden opgeleid.

De nieuwe Franse held geldt als een gewone jongen die zich één keer misdroeg. Dat was toen hij tussen twee jeugdinterlands door met enkele ploeggenoten een Parijse nachtclub bezocht. Hij werd veertien maanden uitgesloten van interlandvoetbal, betoonde spijt en besloot dat hij nooit meer de eer van de familie Griezmann zou bezoedelen. In plaats daarvan maakt Antoine hen almaar trotser.