Ronaldo leidt Portugal naar finale

Met een reuzensprong brak sterspeler Cristiano Ronaldo het verzet van Wales, dat met 2-0 verloor.

Portugal heeft de finale van het EK bereikt met een zege op Wales, die voor de ploeg van Cristiano Ronaldo de eerste in dit toernooi was in de reguliere negentig minuten. De voetballende minimalisten van het Iberische schiereiland werden door hun aanvoerder, de beste Portugees aller tijden, Ronaldo, na rust op het spoor van de finale gezet, voor hem de tweede in zijn loopbaan.

Het was de zwakke helft van het toernooischema, en de halve finale in Lyon woensdagavond deed daar lang recht aan. Onmachtig Portugal stuitte op het ontregelende Wales, dat hield zo vijftig minuten aan, totdat Ronaldo, hangend in de lucht zoals hij dat doet, bikkelhard raak kopte uit een corner. Hij greep zijn, mogelijk, laatste kans op eeuwige roem met Portugal groots aan. Verworden als hij is tot een momentenvoetballer, maar wat geeft het.

Twee minuten later duwde Nani een mislukt schot van Ronaldo in doeltreffende richting: 2-0. Wales in de touwen, uitgeschakeld even later. De derde goal had meerdere keren kunnen vallen, ook aan de zijde van Wales, dat met furieuze schoten nog dichtbij de aansluitingstreffer kwam. Respect dwong de ploeg van Wales af de voorbije weken, maar het gemis van twee dragende spelers in de halve finale, Aaron Ramsey en Ben Davies, was te groot. Portugal hing te lang te comfortabel achterover.

Ronaldo kopte vijf minuten in de tweede helft dus raak, in een voor rust vastgelopen wedstrijd. De eerste halve finale, in Lyon, was op dat moment de schoonheid van Ronaldo's vlucht en timing niet waard, maar het spelletje blijft gelukkig verrassen. De hakken onder de kont, stil in de lucht, zo lijkt het dan een eeuwigheid te duren. Ooit is gemeten dat hij rechtstandig 73 centimeter hoog kan springen. Dat is hoog voor een mens. In wat toch zijn laatste toernooi zal zijn op de toppen van zijn sportieve kunnen, is hij nog één wedstrijd verwijderd van eeuwige roem met zijn land.

Beide ploegen traden aan zonder hun beste mannen van dit toernooi: Ramsey dus bij Wales en centrale verdediger Pepe bij de Portugezen, de adjudanten van de supersterren Bale en Ronaldo. Ramsey’s schorsing beperkte aan de kant van de stuntploeg van Chris Coleman aanzienlijk de diversiteit en dreiging, nu de voetballende capaciteit ruwweg met een derde was ingeperkt. ‘Slechts’ Bale en Joe Allen dienden nog uitgeschakeld te worden, voor het overige is Wales ook maar een opgevoerde variant van IJsland. Met alle respect.

Wales werkte zich op uit de krochten van het Europese landenvoetbal, na een beschamende 117de plek in het jaar van de ommekeer 2011. Ter vergelijking: daar staan anno 2016, vijf jaar later, Niger, Thailand en Swaziland gedeeld. Waar een beetje beleid al niet goed voor is: speuren naar Engelsen met Welshe roots en een herwaardering van het nationale team als trots van een kleine voetbalnatie. Daarnaast de verrijzenis van superster Gareth Bale, want zijn opmars is niet toevallig ook Wales’ opmars.

Wales werd woensdagavond voor het eerst gevaarlijk uit een ingestudeerde corner, Bale die daarbij vanaf de tweede paal naar de penaltystip spurtte en daar uit de lage hoekschop over en naast schoot. Meer dan een mogelijkheidje. Het gevaar moest van hem komen, maar hoeveel kan je verwachten tegen de granieten garde van Portugal? Bale vuurde, aangespoord wellicht door Ronaldo’s dadendrang na rust, nog eens gevaarlijk op doel. Wales geloofde nog, dat alleen al is beklijvend: altijd geloof.

Joe Ledley, middenvelder, kan gaan trouwen zaterdag, zoals gepland. Dean Saunders, BBC-analist voor Wales, kan zijn auto afhalen bij de short stay parkeerplaats bij het vliegveld in Birmingham. Het is voorbij. Het was mooi, het was ronduit overtuigende zoals België in de kwartfinale werd afgedroogd. De herinnering aan de ploeg van Coleman ontstijgt de wat geflatteerde nederlaag in Lyon. Chapeau. Together stronger, dat was het motto.

Maar het individu Ronaldo zegevierde.