Feestje voor een jazzveteraan

Jazzpianist Chick Corea combineert een geraffineerde techniek met zijn liefde voor een duizelingwekkend aantal stijlen. Op North Sea Jazz viert hij zijn 75ste verjaardag.

Jazzpianist Chick Corea Foto AFP

Jazzpianist Chick Corea werd onlangs 75 jaar. Dat is voor concertpromotors het perfecte haakje voor een feestje. Dus speelt de pianist bijvoorbeeld in het najaar maar liefst twee maanden lang in de prominente New Yorkse jazzclub Blue Note. Er komen onder meer concerten met zijn Electric Band, met Marcus Gilmore, met het Trondheim Jazz Orchestra, met oude vriend Gary Burton en is er een grote finale met gitarist John McLaughlin.

Wat een ode aan pianist, componist en bandleider Armando Anthony ‘Chick’ Corea, die in zijn 50-jarige carrière platen in zoveel stijlen opnam dat het duizelt. Corea is een duizendpoot, een pianist met een indrukwekkende beheersing, die technisch zeer geraffineerd speelt, met barokke versieringen. Een zeer geliefd musicus ook, met inzicht en innovatiezucht, met een buitengewone communicatiedrang, die via masterclasses en filmpjes op internet zijn studenten en geïnteresseerden altijd weer wil uitleggen hoe je improviseert, en vrijkomt van de noten.

Aan het begin van de jaren zestig debuteerde de in 1941 in Massachusetts geboren Chick Corea in de latinbands van Mongo Santamaria en Willie Bobo. Hij stapte in ’64 over naar de jazz door toe te treden tot de groep van trompettist Blue Mitchell. In ’66 debuteerde hij met zijn eerste plaat onder eigen naam: Tones for Joan’s Bones, een geslaagde, door hardbop geïnspireerde exercitie.

Twee jaar later werd het serieus: Corea trad toe tot het kwintet van Miles Davis (hij verving Herbie Hancock) en onderzocht met de grote trompettist de mogelijkheden van een fusie tussen jazz en rock. Dat zette zijn naam voor altijd op de jazzkaart. Corea’s bijdrages op zijn Fender Rhodes elektrische piano aan de baanbrekende, de jazz veranderende albums Filles de Kilimanjaro, In a Silent Way en Bitches Brew zijn experimenteel en boeiend.

Na het beroemde megaconcert voor 600.000 mensen op het Isle of Wight Festival verliet hij de band en legde zich toe op het spelen van freejazz in zijn groep Circle. Dat was weinig succesvol.

Het was ook de tijd dat Corea toetrad tot de Scientology Church. Het verstevigde zijn idee te communiceren via zijn muziek. In de jaren zeventig gooide Corea het roer weer helemaal om met de oprichting – samen met bassist Stanley Clarke – van Return to Forever. De kruising tussen latin en elektrische jazz viel bijzonder in de smaak bij een groot publiek. Veel van zijn sterkste composities, zoals Captain Marvel en Senõr Mouse, stammen uit die periode. Het geluid van de band, die vanaf 1973 een nieuwe bezetting krijgt (gitarist Al Di Meola), wordt gaandeweg heavier en theatraler.

In de canon van tijdloze jazzmeesterwerken hoort Crystal Silence (1972) van Corea en vibrafonist Gary Burton zeker thuis, zo mooi, zo teder en melodisch is dit album. Maar ook Three Quartets, dat hij in 1981 met drumlegende Steve Gadd, Eddie Gomez en tenorsaxofonist Michael Brecker opnam, is standaardwerk, vol funky lijnen en klassieke invloeden.

Met vocalist Bobby McFerrin gaf Corea in 1990 een serie van zes concerten die zo vruchtbaar waren, getuige de concertregistratie Play, dat een volgende samenwerking onvermijdelijk was. Het was een kruising tussen jazzmuziek en humoristische teksten.

Zo is Corea steeds weer platen aan het maken geweest; solo, in duet, akoestisch of elektrisch hinkstapspringend door de muziek.

Zijn klassieke verkenningen waren door de jaren heen spaarzaam maar ze bleven niet onopgemerkt. Zo bracht hij in 1983 al eens Mozarts Concert voor twee piano’s in het Concertgebouw en schreef hij in 1999 zijn eerste pianoconcert.

In 2014 leverde Chick Corea het dubbelalbum Portraits af, een eerbetoon aan helden uit de jazzgeschiedenis als Thelonious Monk, Bud Powell, Bill Evans, maar ook Stevie Wonder, met wie hij bevriend is sinds de jaren zeventig. Hij gaf Wonders Pastime Paradise een wonderschone solobewerking. Het zullen vast ook de musici zijn die Chick Corea zal eren in zijn speciale 75th Birthday Celebration op North Sea Jazz. De allstar bezetting – trompettist Wallace Roney, saxofonist Kenny Garrett, bassist Christian McBride en drummer Marcus Gilmore – is als altijd weer prikkelend.