Recensie

Inter Arma zindert als hete lucht boven de weg

Inter Arma’s nieuwe album Paradise Gallows is minstens zo ambitieus als hun sterke voorgangers Sky Burial (2013) en de ep The Cavern (2014), en dat is goed nieuws. De band uit Richmond, Virginia heeft een uniek geluid: loodzware riffs gemengd met warme southern rock. Dit album is soms ingetogen, soms hypnotiserend, soms vilein, en constant gloedvol. De americana in ‘Nomini’, ‘Potomac’ en afsluiter ‘Where the Earth Meets the Sky’ mengt prachtig met de verstikkende, snoeiharde passages in ‘An Archer in the Emptiness’ en het dreinende ‘Primordial Wound’. Het is woestijnmetal, met de van echo doordrenkte grom van Mike Paparo en gitaarsolo’s die zinderen als de hete lucht die je ziet rimpelen boven de weg. De lome slidegitaar vult dat geluid perfect aan.