Meer het publiek opzwepen dan virtuoos rappen op Woo Hah!

Zo’n 11.000 bezoekers kwamen af op het uitverkochte evenement met de veelzijdige en sterke line-up – bijna een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Vanaf 2017 wordt Woo Hah! een tweedaags festival.

Sfeer tijdens Woo Hah in Tilburg. Foto Andreas Terlaak / NRC

Het is drie uur ’s middags en het gaat al helemaal los in de grote hal van Spoorzone Tilburg. Op het podium staat de rauwe, opzwepende Nederlandse crew SMIB. „Dit is voor al me broke boys!” Het publiek springt tegen elkaar op. Flesjes water worden door de lucht gegooid.

Hiphopfestival Woo Hah! is een hit. Zo’n 11.000 bezoekers kwamen volgens de organisatie afgelopen zaterdag af op het uitverkochte evenement met de veelzijdige en sterke line-up - bijna een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Vanaf 2017 wordt Woo Hah! een tweedaags festival.

Coke-rap, straatrap, verhalende rap

Het optreedschema van Woo Hah! zit zo vol, dat je voortdurend rondrent om niets te hoeven missen. Buiten begint de bezielde Kevin Gates uit Louisiana, de coke-rapper met de heerlijk rasperige, bluesy stem. Hij rapt ook live ontspannen, soms op niets meer dan het geluid van een onverwoestbaar dreunende kickdrum, en wisselt zoals de meeste acts vandaag live-rap af met zijn eigen vocalen op tape.

Na hem komt Tyler, the Creator het hoofdpodium op, maar die komt langzaam op gang met slappe praatjes en al dan niet geveinsde desinteresse. Dan liever naar Mick Jenkins, die gelijktijdig bezig is aan een show met vertellende raps op lome, soulvolle drumbreaks. Nederlands nieuwste populaire rapper Sevn Alias treedt op met gastartiesten als Hef en SBMG. Hij heeft een stem vol karakter en melodie en geeft een set weg vol aanstekelijke straatrap. Verderop laat Britse grime mc Skepta zijn publiek kolken met razende raps op dikke, brommende en beukende beats.

De last minute aan het programma toegevoegde Vic Mensa is een aanwinst. Hij bouwt 16 Shots, zijn vurige aanklacht tegen politiegeweld, op van verhalende raps naar een ziedend strijdbaar refrein. Same Sex draagt hij op aan de slachtoffers van de massamoord in een homoclub in Orlando. Verfrissend, een grote hiphopster die vraagt of we willen juichen voor ‘de vrijheid lief te hebben wie je wil’, maar het nummer kabbelt live. Knallers als U Mad werken beter, met het publiek uitzinnig springend in de moshpit.

Mensenmassa strak begeleid

De bezoekers van Woo Hah! zijn ongekend enthousiast. Bijna elke show worden cirkels in het publiek gecreëerd om daarin tegen elkaar op te springen. Bij het optreden van Young Thug beginnen dat enthousiasme en het hoge bezoekersaantal te wringen. Dit is bij uitstek muziek om bij te springen, maar het is zo vol dat iedereen elkaar de verdrukking in duwt. Mensen klimmen tegen de muren op en stromen al na twee nummers happend naar adem naar buiten. De energieke wisselwerking tussen de zaal en Young Thug is soms elektrisch. Maar zijn rustigere nummers werken live matig omdat hij minder kleur en cartooneske variatie aan zijn stem kan geven en een introverte indruk maakt, alsof hij zachtjes thuis voor zich uit aan het zingen is.

Bij de afsluiter in die zaal, A$AP Ferg, wordt de mensenmassa strakker begeleid en ook tegengehouden, waardoor nogal wat bezoekers het hoogtepunt van Woo Hah! 2016 missen. Dat is niet het optreden van A$AP Ferg zelf, die een weinig verheffend feestje bouwt met lompe teksten op stuiterende beats. Maar daarna volgt een ware sterrenparade. Superster A$AP Rocky, die niet is geboekt, komt als verrassing bij zijn groepsgenoot het podium op voor een paar ontploffende tracks, terwijl op de achtergrond Tyler, The Creator, Schoolboy Q en Young Thug mee feesten.

Vlakbij dat pandemonium, letterlijk een paar meter verder, staat A.F.R.O. – een watervlug rappende tiener die op internet snel naam maakte met zijn virtuoze rapstijl. Het contrast is mooi. De meeste acts van vandaag rappen maar halve zinnen live en zijn meer bezig met het als masters of ceremony hun publiek opzwepen en een feest bouwen terwijl hun dj beats afvuurt. A.F.R.O. imponeert juist door zich rappend in het zweet te werken.

Schoolboy Q sluit het festival af. De vervanger van headliner Future brengt eind deze week een zeer veelbelovend album, maar zijn concert is een onprofessionele aanfluiting. Hij heeft zelf geen dj bij zich en scheldt de vervangende dj tussen elk nummer uit omdat die de vaart niet in de show houdt. Maar de rapper is zelf zó slecht bij stem, dat hij zijn optreden had moeten annuleren. Het is een storende anticlimax na een verder sterke festivaldag.