Frankrijk naar halve finale na 5-2 zege op IJsland

Frankrijk behaalde zondag een gemakkelijke zege op IJsland, dat met opgeheven hoofd het toernooi kan verlaten.

De Franse aanvaller Antoine Griezmann viert de 4-0 tegen IJsland. Miguel Medina / AFP

De rust zal wederkeren op een eiland waar bewoners vreesden dat voetbalsucces voor nog meer toeristen zal zorgen. En waar bestuurders van de voetbalbond het naar eigen zeggen beu werden om te vertellen welke ontwikkeling IJsland heeft doorgemaakt. Buitengewoon grote stappen, maar onvoldoende om op een eerste EK een kwartfinale te overleven. Daarvoor was de suprematie van Frankrijk zondagavond te groot (5-2).

In het Stade de France werden de Scandinaviërs hardhandig uit hun droom geholpen. Niet alleen omdat ze binnen twintig minuten met 2-0 achter stonden, ook omdat ze zo weinig grip hadden dat een gelijkspel meteen onhaalbaar bleek. Hoe de Fransman Paul Pogba bij zijn rake kopbal uittorende boven een kluwen van IJslanders; machtsvertoon ten top. De tweede klap op weg naar een Franse triomf die tien minuten eerder was ingeleid door Olivier Giroud, wiens droge knal de wedstrijd direct van spanning ontdeed.

De 1-0 van Giroud:

De 2-0 van Pogba:

Snel en zelfverzekerd

Het beeld daarna: alle elf IJslanders op eigen helft, tegenover Fransen die zich speels door die teruggetrokken linies heen voetbalden. Soms kalm, dan weer snel, uiterst zelfverzekerd en bij vlagen onnavolgbaar wanneer spelers als Dimitri Payet, Antoine Griezmann en Paul Pogba de bal beroerden. Goals, goals, goals. Van 1-0 naar 4-0, in één helft.

De 3-0 van Payet:

De 4-0 van Griezmann:

Zo verzorgde het gastland een masterclass die het einde betekende van de mythe IJsland. Dat kleine lieflijke voetballand. Groot geworden tussen geisers en vulkanen, met de aanleg van voetbalhallen tegen het gure weer, in vaart opgeleide trainers en met spelers die inmiddels allen overzees spelen voor een uitstekend salaris. Niet één uitgezonderd.
Hoewel dat in een notendop het verhaal is achter de opmars, bleek ook op dit EK nog hoe moeilijk het voor IJsland is om af te rekenen met het hardnekkige beeld dat er elders van het eiland bestaat.

Mooi voorbeeld waren de tweets van de IJslandse schrijver Dagur Hjartarson, over de roots van de spelers. „Middenvelder Bjarnason speelt geen voetbal in juni en juli om zijn vader te assisteren op deze boerderij’’, schreef hij boven een foto van enkele huisjes in niemandsland. Boven een plaatje van een ondergesneeuwd benzinestation: „Spits Bödvarsson werkt hier in de winter, maar speelt zomers voetbal.”

Pure satire. Bedoeld als protest tegen de steeds terugkerende clichés die door het onverwachte succes de wereld overgingen. Maar dat het niettemin geloofwaardig klonk en er zelfs een Vlaamse krant was die de tweets afdrukte op papier, zei veel over waar IJsland als voetballand vandaan komt.

Lees ook een reportage vanuit IJsland: Verloren. Maar nog steeds trots

De tweets deden denken aan de vorige decennia waarin voetbal op IJsland geen topsport was. Oud-internationals beschouwden interlandvoetbal als vakantie. Logeren in dure hotels en drie keer per dag snoepen van een buffet met IJslandse delicatessen. Tong, ogen en kloten van schapen, gecombineerd met zoete aardappel; geen topsportmaaltijd. Veelzeggend is het feit dat IJsland het enige land ter wereld is waar een vader en zoon ooit in dezelfde officiële interland speelden. De eeuwige herinnering aan de kwakkeljaren.

Bakkers en docenten

In dat opzicht is het ook geen verrassing dat het kleinste land dat ooit deelnam aan een eindtoernooi (wereldkampioenschap of EK), is gestrand in de kwartfinale. Zelfs Trinidad & Tobago, dat in 2006 verrassend deelnam aan het WK, is met 1,2 miljoen inwoners groter. Gelet op het aantal mannen tussen de 20 en 40 in IJsland, zo’n 50.000, maakte 1 op de 2.000 kans op selectie. De kans van Franse mannen in die categorie? 1 op 348.000.

Het hoeft niks te zeggen. De zege op Engeland vormde het bewijs. Maar tegelijk verklaren die verhoudingen ook waarom IJsland dit EK niet almaar kon blijven pieken tegen landen die al wereldkampioen werden in een tijd dat IJsland nog aantrad met bakkers en docenten. Daarbij bleek Frankrijk in topvorm.

De Fransen lieten een indruk achter die de Duitsers zal doen vrezen. Maker van de 3-0 Dimitri Payet toonde zich een technicus in vorm, terwijl Antoine Griezmann al even veel indrukte maakte met een lob die leidde tot de 4-0. Tikkeltje vernederend, maar een streling voor de liefhebber.

De 4-1 van Sigthorsson:

Toen Kolbeinn Sigthorsson na rust de 4-1 maakte, zal niemand meer hebben geloofd in een einde waarbij alles toch nog goed komt, hoezeer dat ook kenmerkend is voor sprookjesachtige vertellingen. Giroud kopte tellen later de 5-1 binnen, waarna Birkir Bjarnason de 5-2 maakte. Dat was het. IJslands laatste wapenfeit op een EK dat voor hen zo mooi is geweest. De verloren kwartfinale ten spijt.

De 5-1 van Giroud:

De 5-2 van Bjarnason: