Drie keer is scheepsrecht: Cavendish in het geel

Hij heeft er lang op moeten wachten, maar na 27 etappezeges en drie Tours rijdt Mark Cavendish in het geel.

Mark Cavendish viert zijn gele trui op het podium na de eerste etappe van de Tour de France tussen Mont-Saint-Michel en Utah Beach. Foto: ANP / Bas Czerwinski

Winnen went nooit, zelfs niet voor een 31-jarige sprinter die al 26 keer als eerste over de finish is gekomen in de Tour de France. Geen gelukkiger mens dan Mark Cavendish, toen hij zaterdag met zijn dochtertje op de arm terugkeek op zijn machtige sprintzege in de eerste etappe van de Tour van 2016.

“Fenomenaal”, stamelde de kopman van de Afrikaanse ploeg Dimension Data tot twee keer toe. Want niet alleen pakte hij zijn 27ste ritzege, eindelijk was daar in zijn tiende Tour ook de eerste gele trui. “Niets in de wielersport is zo legendarisch als de gele trui”, sprak Cavendish emotioneel. “Drie keer is scheepsrecht, eindelijk had ik een keer geen pech.”

De droom van het geel

In 2013 droomde Cav als peperdure aanwinst van het sterrenensemble Quickstep al van het eerste geel. Maar in de eerste rit op Corsica was hij door een valpartij meteen kansloos en zag hij de felbegeerde leiderstrui naar zijn Duitse concurrent Marcel Kittel gaan, die zijn eerste van vier ritzeges behaalde. Een jaar later wilde hij revanche nemen in eigen huis, bij de Tourstart in Engeland. Opnieuw kwam hij hard ten val in de eerste rit, nu nota bene ook nog door eigen schuld.

En het geel was opnieuw voor Kittel, alweer vier keer ritwinnaar bovendien. Twee keer ging de Tour van start zonder proloog, waarin hij toch geen kans heeft tegen de tijdrijders. Twee keer kans voor een sprinter op geel. Maar nog steeds die hatelijke nul voor de meest succesvolle sprinter van zijn generatie.

Niemand van de sprinters was zaterdag gemotiveerder dan Cavendish, in de eerste etappe over 188 kilometer van Mont-Saint-Michel naar Utah Beach. Zijn derde kans op het eerste geel, plus de kans om zijn oude ploeg Etixx-Quickstep te verslaan, waar hij na drie jaar mocht vertrekken en werd opgevolgd door uitgerekend concurrent Kittel. Als roofdier Cavendish nog één keer moest en zou laten zien wie de snelste sprinter was, dan nu. De gebruikelijke vluchtgroep ontstond al vroeg, er was een harde val met schouderletsel voor favoriet Alberto Contador. En toen de onvermijdelijke massasprint.

Het gaatje op rechts

In ziedende vaart op weg naar het einde. “Stuntwerk”, zegt de Nederlandse debutant Dylan Groenwegen na afloop, die na een valpartij niet verder zou komen dan de 27ste plaats. Maar Cavendish weet precies wat hij doet. Zie hem loeren, in het wiel van zijn Noorse ploeggenoot Edwald Boasson Hagen. Peter Sagan gaat aan, vroeg. Rechts is het gaatje, nu eruit en volle bak naar de streep. Kittel komt niet in de buurt en sprint voor de tweede plek, Sagan is derde. “Flowers”, roept het dochtertje van Cavendish bij papa op de arm tegen de wereldpers. De winnaar zelf draagt zijn zege op aan de soldaten die op Utah Beach in juni 1944 vochten om Europa te bevrijden. En hij koestert morgen in de tweede rit zijn eerste gele trui. “Die eer is me nog nooit te beurt gevallen. Het maakt me emotioneel.”