17.04 uur: de val van Djokovic

Foto: Adrian Dennis / AFP Photo

Zaterdagochtend tien uur staat Novak Djokovic in te spelen op baan veertien. Het is koel, het waait. Hij discussieert met zijn coach Boris Becker, over het raakpunt van zijn return. Zijn fitnesscoach Gebhard Gritsch geeft aanwijzingen voor zijn servicebeweging, Djokovic moet iets dieper door de knieën buigen, lijkt hij te zeggen. Maar Djokovic staat niet open voor advies. Niet nu. Hij oogt gespannen, ongeduldig. Hij ramt een bal hoog in de lucht. Roept wat in het Servisch.

De nummer één van de wereld slaat warm met een speler uit het juniorentoernooi, de zeventienjarige Amerikaan Vasil Kirkov. Djokovic mist returns, serveert moeizaam, kreunt. Een Servische journalist schudt zijn hoofd. „Het ziet er niet goed uit.” De training wordt beëindigd, Djokovic geeft hitting partner Krikov een hand.

In die crisissfeer verlaat hij om 10.38 uur de de baan, vergezeld door twee bobby’s en vier beveiligers.

Zware vrijdagavond

Djokovic, momenteel onverslaanbaar geacht, heeft een zware avond achter de rug. Op Court 1 loopt hij op de regenachtige vrijdag forse schade op tegen het Amerikaanse servicebeest Sam Querrey: een 2-0 achterstand in sets. Djokovic – al twee jaar ongeslagen in Londen – wankelt en wordt uit zijn lijden verlost door een zomerse bui: vrijdagavond 20.02 Londense tijd wordt de partij afgebroken.

Djokovic heeft ’s nachts veel om over na te denken: hoe werkt hij zich uit deze meltdown? Querrey is onberekenbaar, hij wisselt missers af met aces en winners. Het is voor Djokovic moeilijk om in zijn ritme te komen. Tegen vergelijkbare reuzen had Djokovic het eerder ook lastig: begin vorig jaar verloor hij in Doha van Ivo Karlovic en op Wimbledon vorig jaar ontsnapte hij in een vijfsetter tegen Kevin Anderson. Lang tegenstander betekent: moeilijk duel voor Djokovic. Karlovic: 2.11 m. Anderson: 2.03 m. Querrey: 1.98 m.

Regen, regen, regen

Zaterdagmiddag 12.09 uur. Djokovic serveert in de zon. Hij loopt snel uit naar 4-0. Querrey maakt veel fouten, zijn roes is doorbroken, zo lijkt het. Is Djokovic over het dode punt heen? Als iemand een 2-0 achterstand in sets kan wegwerken is hij het, hij deed het vier keer eerder.

„Heavy rain on Court 1” klinkt het door de walkie-talkie’s van de Wimbledon-medewerkers. „Play suspended”, roept de umpire kort daarop, om 12.26 uur wordt het duel stilgelegd. Djokovic gaat naar binnen, naar de kleedkamer.

Onderbrekingen domineren de middag. Om 14.22 uur spelen ze weer, maar een klein half uur later moeten ze weer naar binnen. Tussen de buien door wint Djokovic de derde set. Hervatting om 14.56 uur, onderbreking om 15.49 uur. Ze gaan de baan af bij 6-5 in de vierde set voor Querrey, ofwel: hij is een game af van de zege.

Als Djokovic de baan afloopt gebaart hij met zijn racket naar Becker in de spelersbox, ‘kom naar de kleedkamer!’. Topoverleg volgt. Djokovic heeft net daarvoor nagelaten om de vierde set op 5-4 uit te serveren, en laat zo een kans liggen op een beslissende vijfde set – op het lijf geschreven van overlevingskunstenaar Djokovic.

Zijn spel hapert, dit is niet de man die een maand geleden Roland Garros voor het eerst won, de man die het mannentennis de afgelopen twee seizoenen regeerde. De Djoko-machine wil maar niet marcheren, waarschijnlijk door de vele regenpauzes.

Om 16.53 spelen ze weer. Djokovic serveert zich naar 6-6. Dan, de catastrofale tiebreak. Tweede matchpoint Querrey, hij slaat een tweede service, een voorzichtige rally volgt, een wilde forehand van Djokovic. Uit.

Het is 17.04 uur, het is over, na twee dagen, 2 uur 57 zuivere speeltijd, vier regenonderbrekingen en 306 punten. Djokovic is ten onder gegaan op het slagveld van Court 1, met de servicebommen (31 aces) van Querrey als meest explosieve wapen: 7-6, 6-1, 3-6 en 7-6.

Hij is terug op aarde

Djokovic, de man die oprukte in het tennispantheon met twaalf grandslams, is terug op aarde. Hij zette record na record, was na de zege op Roland Garros op alle vier de grandslamtoernooien titelverdediger en behaalde eerder deze week in de tweede ronde zijn dertigste opeenvolgende overwinning op een grandslam – niet eerder gepresteerd in het proftijdperk.

Djokovic (29) kwam mentaal gesterkt aan in Londen, na de doorbraak in Parijs, de titel waar hij zo naar snakte. Hij zat vorige week zondag glorieus in de persconferentie, de dag voor het begin van het toernooi – een kampioen die macht en controle uitstraalde.

Zaterdagmiddag, 17.19 uur, een kwartier na de wedstrijd. Zelfde perszaal. Djokovic hangt achterover, draait een beetje op zijn stoel. „Hij overpowerde mij”, zegt hij over Querrey. Was hij wel honderd procent fit? Djokovic: „Niet echt. Maar het is niet de plaats en tijd om daar over te praten.” En hij complimenteer Querrey opnieuw – de subtopper, 28 jaar en nummer 41 van de wereld, die door de stunt uit de anonimiteit wordt getrokken.

Djokovic antwoordt zakelijk. Maar duidelijk is dat er meer speelde; maar wat precies, wordt niet duidelijk. Fysieke problemen? Privé? Gevraagd naar zijn training zaterdagochtend, waar hij zichzelf niet leek, zegt hij: „Ik zei net dat ik er niet over wil praten. Respecteer dat.” Na tien minuten kapt hij de internationale persconferentie af. „Kunnen we overgaan in het Servisch, alsjeblieft?”

Het is zaterdag 17.29 uur. De tweede week op Wimbledon moet nog beginnen. Zonder de titelverdediger.