Dit Hazes-nummer uit 1980 was kwijt en is nu uitgebracht

‘Op de schoorsteen staat een foto’ is “een echte Hazes, maar niet de Hazes die we van zijn grootste hits kennen”.

Het lied werd in 1980 opgenomen voor het album 'n Vriend, maar de volkszanger vond het toch niet op het album passen. Foto Marcel Antonisse / ANP

Volkszanger André Hazes zou gisteren 65 jaar zijn geworden. Op zijn verjaardag is het nieuwe nummer Op de schoorsteen staat een foto uitgebracht. In de uitzending van RTL Late Night, die geheel in het teken stond van de in 2004 overleden volkszanger, is het nummer gelanceerd.

Hazes schreef het nummer Op de schoorsteen staat een foto samen met zijn neef Tony Le Roy. Het lied werd in 1980 opgenomen voor het album ’n Vriend, maar de volkszanger vond het toch niet op het album passen. Het nummer was lang kwijt, herinnert arrangeur John van de Ven zich nog. Nu de opnames zijn teruggevonden, is er een videoclip bij gemaakt.

Smeuïge baslijn, maar nog niet het overvette timbre van zijn klassiekers

Cultuurredacteur Henk van Gelder noemt het lied “een echte Hazes, maar niet de Hazes die we van zijn grootste hits kennen”.

“De accordeon uit zijn eerste jaren, die nog verwees naar het Jordaan-genre uit de jaren vijftig, is op dit nummer al weg. Maar wat er voor in de plaats kwam, is een stukje Griekse folklore dat aan BZN en de George Baker Selection herinnert - de sfeer van de vakantiehits uit de jaren zeventig. Bovendien loopt er al wel een smeuïge baslijn mee, maar het is nog lang niet het overvette timbre van nummers als Zij gelooft in mij en Bloed, zweet en tranen.”

Van Gelder ziet verschillen met het latere repertoire van de volkszanger: de zang is hier af en toe nog jongensachtig pril en netjes, in plaats van ruig en veel losser. Op de schoorsteen staat een foto is in alle opzichten een typisch tussennummer.

“De door Hazes zelf geschreven tekst, met de moralistische boodschap dat men respect moet hebben voor de moeders die immers hun eigen jeugd hebben opgeofferd aan de opvoeding van een kind, doet nog danig denken aan wat zijn grote voorgangers Willy Alberti en Johnny Jordaan gewoonlijk zongen. Denk aan De glimlach van een kind.”

Om die reden noemt Van Gelder het begrijpelijk dat dit herontdekte lied in 1980 niet op een nieuwe Hazes-cd paste. “Samen met zijn producer Tim Griek had de zanger allengs zijn eigen stijl ontwikkeld, die uiteindelijk leidde tot een uniek soort Hollandse blues. Zijn repertoire ging toen niet meer over moeders die ooit een meisje zijn geweest.”