Amsterdam hét hipsterparadijs, brexit-Londen helemaal passé

Opinie Jong, slim, succesvol en Atlantisch? Vlucht uit kleingeestig Engeland. Wij hebben alles wat het hipsterhart begeert, betoogt Robbert van Lanschot.

AMSTERDAM - Mensen genieten van het zomerse weer in het Vondelpark. Foto ANP / Remko de Waal

Iets wat je in de City meteen opvalt, is dat bijna alle mensen daar erg jong zijn, haast kinderen nog. En ook dat ze er heel strak en afgetraind uitzien. Werken in het bankendistrict is ook een levensstijl. Dit is iets waarmee Amsterdam bij een campagne om Londens bedrijfsleven te lokken, kan scoren. Enkele dagen geleden stond boven een artikel in Het Parool de kop: ‘Amsterdam als veilige haven’. Oef, dat riekt naar bolknaksigaren. Die jonge honden in Londen willen helemaal geen ‘veilige haven’. Wat ze willen is Starbucks-koffie en een gym om de hoek. Onze hoofdstad moet worden gepositioneerd als één groot sportterrein met aan de rand wat bankgebouwen.

Roeien op de Amstel, joggen door dat té gekke Vondelpark, op je racefiets – binnen vijf minuten vanaf de Zuidas – de polder in.

De topmensen in Londen zullen uiteraard ook naar andere dingen kijken. Bijvoorbeeld de hoogte van de vennootschapsbelasting (in Engeland 20 procent, in Frankrijk 33,3 procent, bij ons 25 procent, bij onze oosterburen 20,5 procent en in Ierland – oh, help! – 12,5 procent). Maar ze zullen zeker ook luisteren naar wat hun traders, computer nerds en hedge fund-toveraars willen: een jonge, bruisende stad, een hipsterparadijs, waar je trots op je strakke lijf door de straten stapt.

Amsterdam zal sowieso hoog scoren, ook om dingen waar wij geen concurrentie hoeven te vrezen. Voorbij Amersfoort begint Mitteleuropa, maar Amsterdam, en ook de rest van onze randstad, zijn Atlantisch georiënteerd. De Brits/Nederlandse zakenimperia Shell en Unilever zijn het levende bewijs dat wij, Hollandse kooplieden, ons helemaal thuis voelen in de Angelsaksische bedrijfscultuur.

Roeien op de Amstel en voor je hond een zwembad

Of neem mijn eigen buurt, het Haagse Benoordenhout. Als je daar ‘s ochtends je Golden Retriever uitlaat, wordt je door andere buurtbewoners die hún Golden Retrievers uitlaten, begroet met een opgewekt ‘morning!’. Niks geen ‘goeie morgen’ of zo. Nee: ‘morning!’. Waarom? Omdat we altijd nét terug zijn uit de States of alweer bijna op weg zijn naar een overlegje in Londen.

Het zomernummer van het Londense (maar op een jong, internationaal lezerspubliek gerichte) lifestyle-blad Monocle presenteert een wereldomspannende lijst met 25 ‘superior cities’. Amsterdam prijkt op de 21ste plaats. Kan beter, maar directe concurrenten als Frankfurt, Parijs, Dublin en Milaan komen op die hele lijst niet eens voor!

Bij elke stad staat een vergelijkende tabel met criteria. Die zijn soms verrassend, maar dus wel om bij een campagne in de gaten te houden. Bijvoorbeeld de mate van hondvriendelijkheid (‘Are dogs welcome?). Wellicht iets wat met name hipsters belangrijk vinden. En Amsterdam gooit op dat punt hoge ogen blijkens het bewonderende commentaar: ‘Some parks have a swimming area for dogs’. Ook de Starbucks-densiteit wordt belangrijk gevonden. Amsterdam zit met zestien vestigingen in de middenmoot. In bankiersstad Singapore (gelukkig niet in de running) telde Monocle er maar liefst 122.

Of er een exodus van Londense bedrijven komt, is nog maar de vraag. In de Britse pers wordt nu al gespeculeerd over een drastische verlaging van de corporate tax. En ook of die hele Brexit wel doorgaat is nog onduidelijk. Maar dat hoeft ons er niet van te weerhouden om een harde, ongegeneerde, hyena-achtige campagne op te starten. Onze concurrenten gaan het ook doen. Dit is een extreme buitenkans. En wij kunnen het winnen (als we tenminste niet te luid op de Nexit-trommel roffelen).

Het is richting onze Engelse vrienden natuurlijk niet erg aardig om daar in London als een stelletje roofdieren te arriveren. Temeer omdat velen van hen nog in een rouwproces zitten. Maar binnen de superkapitalistische City ligt dat anders. Daar weten ze een roedel bloeddorstige hyena’s wel te waarderen.

Robbert van Lanschot is freelance journalist.