Recensie

Wel de donkere diepgang, niet de arrogantie

Waarom is het Orchester des Bayerischen Rundfunks zo’n geliefd ensemble onder de grootste dirigenten? Een wandelgangenverklaring luidt dat het orkest uit München de aanlokkelijke donkere diepgang gemeen heeft met de wereldberoemde Wiener en Berliner, maar zonder de arrogantie van die beroemdere collega’s. Bescheiden soloblazers gaan op in het ronkende geheel, de strijkers bezitten een Centraal-Europese melancholie. Chef-dirigent Mariss Jansons bewijst het eens te meer met deze live opgenomen Sibelius-cd, waar het propagandawerk Finlandia nóg broeieriger klinkt dan je gewend bent. Jansons’ aanpak van de Tweede symfonie is ronduit episch: kolkende onderstromen, larmoyante vertragingen en een trage finale waarin de spanning soms bijna wegebt. De symfonie kan het nét hebben, het orkest zeker ook.

    • Floris Don