Recensie

Wel de donkere diepgang, niet de arrogantie

Waarom is het Orchester des Bayerischen Rundfunks zo'n algemeen geliefd ensemble onder de grootste dirigenten? Een wandelgangenverklaring luidt dat het orkest uit München in aanlokkelijke donkere diepgang de wereldberoemde Wiener en Berliner benadert, maar zonder de arrogantie van die beroemdere collega’s. Meer bescheiden soloblazers gaan op in het ronkende geheel, de strijkers hebben een grote stijlflexibiliteit. Chef-dirigent Mariss Jansons laat de melancholische kant goed horen op deze live opgenomen Sibelius-cd, waar het propagandawerk Finlandia nóg broeieriger klinkt dan je gewend bent. Jansons' aanpak van de Tweede symfonie is ronduit episch: kolkende onderstromen, larmoyante vertragingen en een trage finale waarin de spanning soms bijna wegebt. De symfonie kan het nèt hebben, het orkest - dat het lastige raderwerk adequaat bedwingt - zeker ook.

    • Floris Don