Recensie

Pop van bijna-oma’s tot brutale tieners

Neko Case, k.d. lang en Laura Veirs maakten een prachtig album samen. En het tienerduo Let's Eat Grandma komt eraan.

Grootmoeders zijn het nog niet, maar opgeteld vertegenwoordigen singer/songwriters Neko Case, k.d lang en Laura Veirs meer dan 65 jaar ervaring in het artiestenvak. Alle drie ontwrongen ze zich aan traditionele folk en country voor een intens persoonlijke stijl, die fantastische liedjes opleverde als ‘Constant Craving’ (lang), ‘Hold On, Hold On’ (Case) en ‘Sun Song’ (Veirs). Hun samenwerking in laatstgenoemd duet bracht Neko Case en Laura Veirs op de gedachte van een trioproject met hun beider heldin k.d. lang, de Canadese zangeres die in 1997 een eervolle co-credit van de Rolling Stones kreeg toen hun ‘Anybody Seen My Baby?’ verdacht veel op ‘Constant Craving’ bleek te lijken. Mick Jagger waste zijn handen in onschuld: zijn dochter had het thuis gedraaid en de invloed moet onbewust zijn geweest.

Het gezamenlijke album case/lang/veirs is aan alle kanten verzorgd, doordacht en uitgewerkt in fraaie orkestarrangementen of subtiele bandbegeleiding. De nummers werden geschreven in wisselende combinaties maar behouden telkens de identiteit van de leadzangeres, in Veirs’ poëtische ‘Greens of June’ en de manier waarop Neko Case haar stem in ‘Delirium’ breed laat galmen. k.d. lang schittert in het weemoedige ‘Blue Fires’, magistraal mooi gezongen met Case en Veirs als nadrukkelijk aanwezig achtergrondkoor. De meerwaarde van de samenwerking schuilt in het feit dat deze drie dames er alles voor over hebben om elkaars muziek naar een hoger plan te tillen, zoals overduidelijk bij het in canon gezongen ‘Atomic Number’ en het prachtig ingetogen, driestemmige ‘I Want To Be Here’.

Liedje over chocoladecake

Het Engelse tienerduo Let’s Eat Grandma bevindt zich aan exact de tegenovergestelde kant van het singer-songwriterspectrum. Rosa Walton (16) en Jenny Hollingworth (17) maken zich niet druk om een gepolijste sound voor hun ‘psychedelic sludge pop’ met liedjes over het bakken van een chocoladecake en een tweedelig epos over de boomhut in hun achtertuin. Rosa en Jenny laten op hun debuut I, Gemini horen dat ze een kamer vol muziekinstrumenten beheersen, waarvan de prominente blokfluiten in ‘Chocolate Sludge Cake’ en het speelgoedorgel in ‘Eat Shiitake Mushrooms’ eruit springen. Let’s Eat Grandma brengt charmante huiskamerpop met het zelfvertrouwen van twee brutale meiden die de hele wereld aan kunnen, zonder er in ‘Uke 6 Textbook’ een geheim van te maken dat ze nog maar net beginnen aan hun avontuurlijke reis door een zelf te ontdekken poplandschap.

    • Jan Vollaard