Nieuw referendum kan einde aan waanzin maken

Nu Groot-Britannië in een nachtmerrie verkeert, moet het parlement een tweede referendum uitschrijven, betoogt Lagerhuislid . „We moeten snel bij zinnen komen.”

Leiderschap draait om moeilijke keuzen. Politiek draait om onze inzet voor alles waar we in geloven. En als parlementslid draait het om de inzet voor onze kiezers. Driekwart van de mijne hebben gekozen om in de Europese Unie te blijven en zij zullen de eerste slachtoffers zijn als na de Brexit de recessie toeslaat.

Het gevolg van een economische malaise voor mijn kiezers is te verwoestend. Het gevolg zal rampzalig zijn in hele delen van ons land, vooral in regio’s die het nu al moeilijk hebben. In de zelf veroorzaakte recessie die aanstaande is, geldt: hoe slechter we er nu voorstaan, des te slechter zal onze toekomst zijn.

We moeten snel bij zinnen komen: vrijdag werd op de wereldmarkt twee biljoen dollar weggevaagd, het pond is gekelderd en de Amerikaanse kredietbeoordelaar Moody’s heeft onze krediet-rating al van ‘stabiel’ tot ‘negatief’ verlaagd. Een Brexit zou zelfvernietiging zijn.

Nigel Farage en zijn bende Brexiteers zouden de strijd nooit op grond van zo’n klein verschil hebben opgegeven; we kunnen 48 procent van de kiezers niet zonder een serieuze strijd afschrijven. En we kunnen geen bestuur door volksstemmingen invoeren waardoor een ‘wijsheid’ van wrok en vooroordeel wordt ontketend die aan het Europa van de jaren dertig doet denken.

Gaan wij gewoon werkeloos toezien terwijl een recessie, als gevolg van de overmoed van Boris Johnson, steeds meer mensen de armoede in drijft? Gaan we onze banden met de buitenwereld laten verbreken, zodat onze opgroeiende kinderen niet dezelfde mogelijkheden tot reizen, studie en culturele uitwisseling zullen hebben die voor mijn generatie vanzelf spraken?

Sinds vrijdagochtend is Groot-Brittannië ontwaakt met een kater van nachtmerrieachtige proporties. We konden aan de blik op het gezicht van Boris Johnson en Michael Gove allemaal zien dat ze weten dat ze de leiding krijgen over een voortdurende achteruitgang van onze economie en onze nationale status en reputatie.

Het is heel duidelijk dat de campagnevoerders voor een vertrek geen enkel plan hebben. De beloften waarop de campagne berustte waren niet meer dan een lading leugens. Vrijdagavond al bleef er voor onze ogen niets over van de beweringen over 350 miljoen pond extra aan uitgaven voor openbare voorzieningen en een beëindiging van het vrije verkeer van werknemers.

De toekomst van ons land, van onze jongeren en van hun kinderen en kleinkinderen, is te belangrijk om te vergooien op grond van een dubbelzinnige campagne die nu al uit elkaar is gevallen.

Het is duidelijk dat mensen boos op de politieke klasse zijn en dat ze, nu de Europese Unie zo ongeveer voor alles staat wat er mis is met ons land, deze gelegenheid hebben aangegrepen om de gevestigde orde een schop onder de kont te geven. Maar gaat Johnson zich bekommeren om deze ontevreden mensen die zich buitengesloten en in de steek gelaten voelen? Geen denken aan. Langzaam dringt het tot ons door dat de keizer geen kleren aan heeft. Gaat een post-Brexit-regering geld in de regio’s pompen die werkgevers en investeringen kwijtraken omdat wij uit de Europese Unie gaan? Vergeet het maar.

Het referendum was raadgevend en niet-bindend, anders dan het referendum over de hervorming van het kiesstelsel in 2011, dat de regering een wettelijke verplichting tot wetgeving oplegde. Bijna 500 parlementsleden hebben zich uitgesproken om in de EU te blijven en het ligt binnen hun bevoegdheid om door middel van een stemming in het parlement een einde aan deze waanzin te maken.

Het ligt ook binnen de bevoegdheid van het parlement om een tweede referendum uit te schrijven, nu langzaamaan het stof neerdaalt en de realiteit van een land na de Brexit in zicht komt. Wij moeten in elk geval een tweede referendum houden, op grond van een plan dat nog moet worden opgesteld.

Sinds het referendum is ook duidelijk geworden dat het Verenigd Koninkrijk, als het uit de Europese Unie gaat, ook snel zal opbreken: Schotland zal onafhankelijk worden en Noord-Ierland sluit zich aan bij de Republiek Ierland. Zijn wij gereed en bereid om onze natie te ontmantelen? Dat is ons niet gevraagd en het was ook geen factor waar de kiezers donderdag uitvoerig bij hebben stilgestaan.

Natuurlijk moeten we erkennen wat er is gebeurd en lering trekken uit de decennia van achteruitgang in de regio’s die voor een vertrek hebben gestemd en die de bron zijn van het verzet dat we hebben gezien. We moeten onze economie en ons land weer in evenwicht brengen door de macht uit Westminster weg te halen en ook buiten Londen en het zuidoosten de investeringen en kansen te versterken.

Niettemin zijn de gevolgen van een vertrek uit Europa ernstig. Ik heb een eenvoudige boodschap voor iedereen die gelooft in een verder verblijf in Europa. We moeten strijden voor onze economische toekomst, voor de toekomst van onze kinderen en voor het land dat we willen zijn. Spreek u uit, teken de petitie voor een tweede referendum en laat het parlementslid van uw district om een stemming vragen.

David Lammy is Lagerhuislid voor de Labourpartij namens het district Tottenham en oud-minister van Hoger Onderwijs
    • Auteur Onbekend