Messi stopt als international, of toch niet?

Hij schitterde bij Barcelona, maar met Argentinië won hij wéér de Copa América niet. Hij miste zelfs een strafschop.

Een teleurgestelde Lionel Messi. Foto Nicholas Kamm/AFP

Het zijn de laatste beelden van Lionel Messi in het lichtblauw en wit van Argentinië, als zijn besluit om te stoppen als international inderdaad meer is dan een opwelling in het diepst van zijn teleurstelling. Starend in het niets, met teamgenoot en vriend Kun Aguëro achter zich die losjes de schouders van de gepijnigde Argentijnse aanvoerder masseert.

In East Rutherford, New Jersey, eindigde zo Messi’s interlandcarrière. Na 120 minuten vruchteloze strijd tussen Argentinië en Chili stond het nog steeds 0-0 in de finale van het Zuid-Amerikaanse kampioenschap, waar ook landen uit Noord- en Midden-Amerika op uitnodiging welkom zijn. Chili won zondagavond in het MetLife-stadion na het nemen van strafschoppen, precies zoals vorig jaar.

De psychologische dreun moet vreselijk zijn geweest, Messi’s voornemen te stoppen onbedwingbaar. Het was de derde finale (twee keer de Copa América en het WK 2014) voor Argentinië in drie jaar waarbij Messi als verliezer van het veld stapte met de gehate zilveren medaille om de nek. Nu zelfs met een gemiste penalty van zijn voet, hoog over.

Messi (29) kon de enorme verwachtingen steeds nét niet waar maken, voor zijn land althans. Ook in 2007 verloor hij al eens een finale in de Copa América. „Het is een moeilijke beslissing, maar mijn besluit staat vast. Het is mij kennelijk niet gegeven om een prijs te winnen met Argentinië, het zij zo”, zei hij vannacht.

Hij zal voor veel Argentijnen altijd in de schaduw van Diego Maradona blijven staan, de volksheld die zijn land wel een wereldtitel schonk (1986) en wiens charisma en balkunsten wél genoeg waren om een weinig spectaculair nationaal elftal naar een hoofdprijs te leiden. Messi is altijd al anders benaderd door de Argentijnen. Kritischer, afstandelijker. Hij vertrok op zijn dertiende naar Europa, naar FC Barcelona, de club die bereid was te investeren in het jongetje dat gebukt ging onder de gevolgen van een aangeboren groeistoornis. Hij werd de allerbeste ter wereld en won, dit jaar, de vijfde Ballon d’Or, de oorkonde voor beste voetballer van het jaar. Niemand won er ooit meer dan drie.

Zijn erelijst bevat onder meer nog vier Champions League-titels. Maar met Argentinië bleef de hoofdprijs een obsessie. Messi won, in Nederland, het WK Onder 21 in 2005 en in 2008 leidde hij zijn land naar olympisch goud in Beijing. Telt niet, niet echt, in de voetbalwereld. „Het verschil tussen Barcelona en Argentinië is dat Barcelona niet alleen Frank Sinatra heeft, maar ook goede bandleden”, zei fitnesscoach en vertrouwenspersoon Gerardo Salorio in de biografie Messi.

Hij heeft lang moeten vechten voor de gunst van het volk, maar die had hij, als aanvoerder, inmiddels ruimschoots. Messi werd vorige week op zijn 29ste verjaardag topscorer van Argentinië met zijn 55ste doelpunt in 113 interlands. Maar de titel kwam niet.

    • Bart Hinke