Recensie

Dwalen langs de mogelijkheden van mondiale platenkasten

De Syrische artiest Omar Souleyman Foto Terje Bendiskby

De fluittoon van een radio houdt aan tot een zender is gevonden: een koor zingt het Hallelujah uit Händels Messiah. Weer die fluittoon, dan een aanhoudende brombas met jungledrums, Indiase muziek en spoken word. En dan, als verlossing, de housebeat die alles verbindt. De paar minuten uit de dj-set van het duo Mata Hari & Luca vatten het debuterende festival Strange Sounds From Beyond samen: dwalen langs de onuitputtelijke mogelijkheden van mondiale platenkasten en ethergolven.

De drie podia van het zorgvuldig samengestelde fijnproeversfestival liggen compact rondom café Noorderlicht in Amsterdam, zodat je in een rondje van nog geen twee minuten jazz, gospel, afrobeat en Arabische electro kunt horen, vaak met soulvolle house. Dj’s maken de dienst uit; dj’s die reizen en experimenteren.

Al vroeg op de dag zette Brian Shimkovitz zijn cassettebandjes klaar die hij in Afrika verzamelde. Disco, funk en elektronische muziek, maar dan net raar. Dat de geluidskwaliteit niet geweldig was, deerde niet in de middagzon. Toch was er livemuziek nodig om het festival aan het dansen te krijgen. Daarvoor zorgde het Ghanese cultfenomeen Ata Kak, ‘ontdekt’ door diezelfde Shimkovitz. In zijn eigen land treedt hij niet op, zijn debuutcassette werd vergeten, maar op de Europese dansvloeren is zijn discorap jaren later een nieuw leven gaan leiden dat hem in staat stelt een van de smaakmakers van het festival te zijn.

Minder verrassend was Omar Souleyman, die zijn Syrische bruiloftshouse tamelijk lui brengt. Maar de handklapjes en synths bieden feestgarantie. Meer variatie was te vinden bij de dj’s die de avond inluidden, zoals BBC-connaisseur en labeleigenaar Gilles Peterson die al twintig jaar de voorhoede van de alternatieve dance vormgeeft. Hij bracht een zanger mee om iets meer lijn te geven aan zijn eclectische muziekkeuze. Goede zet, het overdekte podium werd een broeikas.

Strange Sounds From Beyond leverde wat het beloofde: vrolijk experimentele house en een geluid dat je elders zelden hoort.

    • Leendert van der Valk