Ongeloof en business as usual

Het referendum verdeelde de kantoren in het financiële hart van Londen in twee kampen.

Beurzen geraakt

De Britse munt stortte in, wereldwijd doken de aandelenbeurzen in het rood. En ondertussen namen de geruchten dat banken de Londense City willen verlaten, steeds serieuzere vormen aan.

Je zou paniek verwachten in de City, het financiële hart van Londen. Chaos. Radeloze bankiers op straat. Maar op deze zonnige vrijdagmiddag is daar geen sprake van, al is de Brexit wel hét gespreksonderwerp van de dag. Ongeloof overheerst. Verder is het business as usual.

In de City wisten ze natuurlijk dat het erom zou spannen. Maar dat een meerderheid van de Britten daadwerkelijk voor een Brexit zou stemmen? Dat hadden de meesten niet verwacht. „Toen ik vanochtend op kantoor aankwam, was iedereen in shock. Mensen zaten met hun mond open van verbazing”, zegt Steven Hughes, die na zijn werkdag bij British Telecom een sigaret rookt voor metrostation Cannon Street.

Niet alleen slecht nieuws

Even verderop vertelt een 25-jarige werknemer van Cornhill FX, een bedrijf dat actief is op de valutamarkt, over zijn „bizarre” dag. Normaal druppelen zijn collega’s om zeven uur ’s ochtends binnen, nu waren de meesten er al om half zes. De televisie stond op het hoogste volume. Gezamenlijk keken ze naar het nieuws, hoorden ze de toespraak van Boris Johnson en zagen ze hoe premier Cameron zijn aftreden bekendmaakte. Het pond sterling was toen al ingestort, tot het laagste niveau in dertig jaar tijd. Maar dat was niet alleen slecht nieuws, zegt de jongeman die zijn naam niet durft te noemen omdat hij niet namens het bedrijf mag spreken. Zijn collega’s die vrijdag euro’s verkochten, konden flinke winst maken.

Voor het Nederlandse advocatenkantoor De Brauw, dat ook in de City zit, heeft de uitslag van het referendum directe gevolgen, vertelt partner Niek Biegman. Twee deals waaraan hij werkte, „behoorlijke”, zijn tot na de zomer uitgesteld. „De eerste reactie na vanochtend is: kijken wat de financiële markten doen. En tot die tijd gaat zo’n deal dan even on hold.”

Biegman en de bankiers en advocaten in zijn omgeving hadden „in zekere zin, maar niet écht” rekening gehouden met een Brexit. Het nieuws was dus wel even een „schok”. „Maar het is ook weer niet zo dat de wereld tot stilstand is gekomen”, zegt Biegman. „Als je vandaag in Londen op straat loopt, merk je niets bijzonders. Mensen gaan naar hun werk, eten in restaurants. Er heerst geen geagiteerde sfeer of zo.”

Bloemen

Bij The Swan Tavern, een typisch Britse pub aan Gracechurch Street, heeft zich buiten een grote groep zakenmannen – blauwe pakken, gepoetste zwarte schoenen en hier en daar een roze overhemd – verzameld voor de vrijdagmiddagborrel. „De wereld draait wel door”, zegt een van hen, een boomlange bankier van 45 met een bloemetjesdas, nonchalant. Hij wil niet zeggen voor welke bank hij werkt, want er is expliciet gevraagd niet met de pers te praten.

„Denk je dat Nederlanders ons nu ineens geen bloemen meer willen verkopen?”, vraagt een ander, een 44-jarige jurist die zich met internationale handel bezighoudt. „Welnee! Linksom of rechtsom, de handel gaat gewoon door.”

Na enig aandringen blijkt dat beide mannen vóór de Brexit hebben gestemd. Maar, beklemtonen ze, ze zijn allebei pas „op het allerlaatste moment” geswitcht. Aanvankelijk wilden ze in de EU blijven, maar door de „arrogante houding” van „Duitsland, Frankrijk en Brussel” hebben ze zich bedacht. De bankier: „Vertel ons waarom we in de EU moeten wíllen blijven, in plaats van ons de les te lezen.” De jurist zegt: „Je moet vooral geen middelvinger opsteken tegen een Brit, want dan gaan de hakken alleen maar dieper in het zand.”

Sfeer

Het referendum verdeelde kantoren in twee kampen. Neem bouwbedrijf Birchall. „Bij ons heeft de meerderheid voor een Brexit gestemd”, vertelt een van de directeuren, Amar Mackay. „Zij waren dus heel blij. Maar in de directiekamer was de sfeer tegenovergesteld. Wij hebben een heleboel gezinnen te voeden en denken alleen maar: hoe nu verder?”

Grimmig werd de sfeer echter niet, zegt Mackay. „De voor- en tegenstanders hebben goede discussies gevoerd. Je hoeft elkaar niet te overtuigen, als je elkaar maar probeert te begrijpen.”

Of en hoeveel schade Birchall ondervindt van de Brexit, moet nog blijken. Mackay: „In de bouw worden projecten minimaal één jaar vooruit gepland – en betaald. Dus voorlopig zitten we nog goed.”

Overigens zorgde het referendum niet alleen op kantoren voor tweespalt, maar ook thuis. Mackays vrouw stemde vóór een vertrek uit de EU, hij wilde blijven. „Vanavond is ze een avondje uit”, zegt hij met een grijns. „Maar morgenochtend is dat het eerste waar we het over zullen hebben.”

    • Barbara Rijlaarsdam