Alleen de monteur is een man

Het eerste garagebedrijf gericht op vrouwen staat in Den Bosch. ‘Vrouwen vragen niet hoe snel hij van 0 naar 100 gaat. Ze moeten iets voelen bij een auto.’

Bij De Dames van Hurkmans is het de sfeer die het verschil maakt.

Let wel, ze willen in de eerste plaats een goede garage zijn, geen tuttenboetiek. Maar een kind ziet dat dit geen gewoon autobedrijf is. De achterwand van de wachtruimte is behangen met in roze gespoten auto-onderdelen – een conceptueel kunstwerk. Het kantoor is een minituincentrum met een behang van kunstgras en wanden vol potplanten. Aan de autospiegels hangen vrolijk overmaatse prijskaarten in speelse kleuren. Klanten kunnen de wachttijd doden met nagels lakken of sieraden aanschaffen. De Mini cabrio in de etalage staat in een decor van zand en strooien hoedjes. En op vrijdagen komt de nagelstyliste.

Duidelijk, De Dames van Hurkmans in Den Bosch is een garage voor vrouwen, al zijn mannen ook welkom. Volgens de initiatiefnemers Janita en Mariëlle Hurkmans zijn vrouwen een onderbelichte en verwaarloosde doelgroep in de autobranche. En die kennen ze als eigenaars van twee Brabantse Kia-dealers en een schadeherstelbedrijf van binnenuit.

De gemiddelde autodealer werpt soms drempels op waarvan de meestal mannelijke verkopers zich niet eens bewust zijn. Vrouwen, veel mannen trouwens ook, hebben vaak nauwelijks verstand van techniek. Het interesseert ze ook minder. Vermogen, acceleratiecijfers – mwah. Ze willen een praktische auto die er leuk uitziet. En ze zijn sfeergevoeliger. Het komt voor, zeggen de zusters Hurkmans, dat ze de vaak wat klinische ambiance van zo’n dealerpaleis als enigszins bedreigend ervaren.

„Omdat fabrikanten via hun dealers hun corporate identity uitdragen, zien al die bedrijven er hetzelfde uit”, zegt Mariëlle Hurkmans. „Gezelligheid en warmte staan niet voorop. Naar de beleving van de vrouw wordt niet gekeken. Je hoort wel steeds meer over klantbeleving, maar dat is toch weer allemaal geënt op cijfers en niet op empathie. Terwijl daar de essentie van klanttevredenheid ligt.”

Hmm, autoverkoper

Die kweek je door de consument zich op zijn gemak te laten voelen. Mariëlle: „Soms zijn vrouwen onzeker omdat ze geen verstand van auto’s hebben. Die zeggen: ‘ze kunnen me alles wijsmaken’. Als er een man op je afkomt denk je als vrouw snel: ‘hmm, autoverkoper, glad, wegblijven, even wachten’ – ook als dat niet terecht is.” Janita Hurkmans: „Heel vaak horen we van vrouwen dat ze het helemaal niet leuk vinden om een autobedrijf binnen te komen of een auto voor onderhoud te brengen. Dan denken wij: hoe kan dat nou hè? Wij vinden het hartstikke leuk in deze branche, al is die autowereld natuurlijk wel een mannenbolwerk.”

Zeg dat. Komt een vrouw met echtgenoot een auto uitzoeken, dan wordt het gesprek met de verkoper toch vaak een mannenonderonsje. „Wij hebben het er in onze dealerbedrijven vaak over: denk eraan, als er een vrouw binnenkomt, richt je je tot haar. Als zij een vraag stelt geef je háár antwoord, en niet de man die ernaast staat. Je zou denken dat dat niet meer voorkomt, maar dat gebeurt dus nog steeds.”

Niet bij De Dames van Hurkmans. Janita: „Als een vrouw hier de voet over de drempel zet, moet het gelijk goed voelen. Vrouwen zijn daar veel sensitiever in.” In een gewoon autobedrijf zijn ze al bang aangesproken te worden. Ze voelen zich weerloos in hun onkunde. „Bij ons is een vrouw het eerste aanspreekpunt. We hebben vrouwelijke verkopers, dus je wordt al met een veel vrouwelijker touch ontvangen.” En er wordt begrijpelijke taal gesproken. „Dan is de bedreiging in één keer weg.”

Een vrouwelijke schadehersteller hebben ze. De receptionist is een man en een vrouwelijke monteur hebben ze ook nog niet gevonden. De mannen in huis zijn wel aangezocht op hun communicatieve vaardigheden. Verder is het de sfeer die het verschil maakt. „Het zijn niet alleen rijen auto’s die je ziet, je kunt naar sieraden kijken, we hebben hier mooie woonaccessoires staan, huidverzorgingsproducten die je ook kunt testen.”

Typische vrouwenauto

Mag uit die niet heel feministische aanpak en die Mini in de etalage worden opgemaakt dat het bedrijf zich vrij rolbevestigend op vrouwenauto’s richt? Janita: „Wat is een vrouwenauto? Ja, de Fiat 500 en de Twingo, maar een BMW 1-serie vind ik geen typische vrouwenauto.” Intussen speelt het uiterlijk mee, en op een andere manier dan dat bij mannen het geval is. „Ze moeten iets voelen bij een auto, maar ze gaan zich er vervolgens echt wel in verdiepen. Ze zullen niet snel vragen hoe snel hij van 0 naar 100 gaat, maar wel of ze op de snelweg normaal kunnen inhalen. Vrouwen zijn nul gericht op techniek. Je kunt ze vertellen dat het een 1.2 of een 1.8 is maar daar hebben ze geen gevoel bij.” Mariëlle: „En je moet hier geen acht zwarte auto’s op een rij zetten. Al zijn het acht verschillende merken en types, vrouwen zien acht zwarte auto’s. Kleur, en variatie in kleur, zijn superbelangrijk. Maar we zijn net een paar weken open, we moeten nog een beetje ervaren waar de vraag ligt.”

Die vraag heeft de ondernemers soms verrast. Janita: „Aan de ene kant krijgen we hier vrouwen over de vloer die zich elders niet serieus genomen voelden. Maar kijk die rode Corsa daar. Dat vonden wij nou echt een vrouwenauto; leuke klokjes, mooie rode accenten. Gaat hij naar een man in Rotterdam, helemaal blij met z’n auto.” Anderzijds: „Alles wat echt groot is zal hier niet binnenkomen. Een Mercedes S-klasse, een BMW 5-serie – wat daar aan vrouwen naar op zoek is is echt maar een heel klein percentage. Maar we gaan hier binnenkort wel een Range Rover Evoque opstellen. En daar pakken we dan ook echt mee uit.”

    • Bas van Putten Foto’s Peter de Krom