Kronos maakt schoolfeestje van concert

Kronos Quartet

Het befaamde Kronos Quartet is sympathiek, zelfs iets té sympathiek. De komende jaren worden met het project ‘Fifty for the future’ vijftig kosmopolitische strijkkwartetcomposities in première gebracht en online toegankelijk gemaakt. Zo hoopt Kronos de uitvoeringstraditie van modern werk te verbreden. Kwalitatief ligt de lat echter niet zo hoog.

Die indruk wekte althans een bont en lang concert in Muziekgebouw aan ’t IJ. De uitverkochte zaal – tastbaar bewijs van de grote reputatie van het ensemble – mocht neuriën en meeklappen bij Play van Merlijn Twaalfhoven. Die schoolklas-interactie kon de karige muzikale inhoud niet verhullen. Yotam Habers break_break_break was een doorwrochte, wat afstandelijke confrontatie tussen kwartet en schel elektronische rap-rave-soundtrack.

Buiten het vijftigtal viel Yannis Kyriakides’ octet The Lost Border Dances, uitgevoerd met het Ragazze Kwartet: op papier een muzikale vertaling van Byzantijnse dansen, maar het freaky klinkend resultaat vol witte ruis had ook pakweg een paringsdans van buitenaardse insecten kunnen symboliseren.

Jammer dat Kronos permanent met versterking speelt: unplugged is nu eenmaal mooier. De composities zónder films of elektronische extra’s waren in de opvallende minderheid, maar maakten de grootste impact. Aleksandra Vrebalovs My Desert, My Rose werkt vanuit een meditatieve melodie bijna ongemerkt naar een wilde versnelling. Laurie Andersons korte Flow was een verstild gonzend gebed.

Fifty for the future door het Kronos Quartet. 23/6 Muziekgebouw aan ‘t IJ. Kronos Quartet in de Proms: 25/6.

    • Floris Don