Als Leave wint, is vooral met het hart gestemd

Britten die stemden voor vertrek uit de Europese Unie geloven in de eigen kracht van het Verenigd Koninkrijk.

Als de Britten stemden tegen voortzetting van hun EU-lidmaatschap, dan is dat omdat ze geloven dat ze buiten de unie eindelijk weer hun eigen wetten kunnen opstellen, hun eigen grenzen kunnen bewaken en zelf kunnen bepalen hoeveel migranten ze toelaten.

Het is een keuze voor soevereiniteit, een geloof dat het Verenigd Koninkrijk sterk genoeg is alleen de wereld in te gaan. En tegelijkertijd een overtuiging dat het land in zijn grootsheid wordt beperkt door ‘Brussel’. De EU zou de Britten belemmeren om wereldwijd vrijhandelsakkoorden te sluiten, zou te veel naar compromissen zoeken tussen alle 28 lidstaten én zou blijven streven naar een federatie.

„Zij zeggen dat wij geen andere keuze hebben dan voor Brussel te knielen. Ze onderschatten dit land en wat het kan doen jammerlijk”, zei Boris Johnson, oud-burgemeester van Londen dinsdagavond tijdens het laatste tv-debat.

Het recht zelf te bepalen wie er het land binnenkomt, is voor de ‘Vertrekkers’ een leidend motief. Premier David Cameron beloofde in 2010 dat de netto-migratie (immigratie minus emigratie) minder dan 100.000 per jaar zou zijn. Dat is bij lange na niet gehaald, vooral door de komst van EU-burgers uit Spanje, Portugal en Griekenland.

Visa – ook voor Europeanen – zijn volgens het Brexit-kamp de enige oplossing. Al verschillen de ideeën over hoeveel immigranten dan worden toegelaten. Sommigen willen helemaal niemand binnenlaten.

Dat de economie schade kan oplopen na een vertrek uit de EU, is voor hen minder belangrijk. Op de lange termijn geldt dat zelfbeschikkingsrecht en „de terugkeer van de democratie” het land doen bloeien.

    • Titia Ketelaar