Opinie

    • Hans Beerekamp

Liever voetbalklets uit Brussel dan Hilversum

Het EK voetbal in Frankrijk volg ik mondjesmaat. Als er een goed moment was om eens te kijken hoe de verrichtingen van het Belgische team door de Vlaamse publieke omroep verslagen worden, dan was dat gisteravond.

De belangrijkste tv-zender één staat de hele avond in het teken van de wedstrijd België-Zweden in Nice. De Rode Duivels hadden aan een gelijkspel genoeg om de volgende ronde te halen, het werd een zuinige overwinning.

De tribale rituelen waarmee zo’n succes mediaal vormgegeven wordt verschillen niet wezenlijk dan wanneer Oranje meedoet, met het verschil dat de Belgen heel lang geen eindronde haalden. Een cheerleader met oranje haar voor een massapubliek in Antwerpen wist zeker dat er gewonnen zou worden, en ruim ook. Dan zou er honderd kilo zwart-rood-gele confetti naar beneden komen. Een verslaggeefster op de markt in Leuven, met de nationale kleuren op de wangen geschminkt, werd bijna overschreeuwd door de fans.

De centrale presentatie van de avond verschilt ogenschijnlijk evenmin veel van de Nederlandse. Die komt alleen niet uit de studio, maar een „tent in Franse sfeer” die aan de voet van de VRT-toren in Brussel-Schaarbeek is opgetrokken. De tent is rood en lijkt van boven op een voetbal.

Er zijn meer kleine verschillen. Na de wedstrijd en het late journaal verandert het programma van naam. Panenka, vernoemd naar een populaire manier van een penalty nemen, maar ook toevallig de naam van een Vlaams productiehuis, is gewoon nog meer kletsen over voetbal, weer onder leiding van Karl Vannieuwkerke, maar in een iets andere constellatie.

Jan Mulder zit er gewoon altijd, maar niet meer naast Imke Courtois, centrale verdediger van Standard Luik en de meest nuchtere analist. Ze ziet nog steeds geen fantastische prestaties van de Duivels, ondanks al het enthousiasme.

De hele toon in Panenka en de reguliere uitzending is wat gemoedelijker en minder pedant dan bij de NOS. Dat kan aan de landsaard liggen, maar ook aan analisten als oud-international Wesley Sonck en commentator Filip Joos. Die weten ook alles beter, maar ze kijken er niet zo triomfantelijk bij als Hugo Borst. Die vatte het hele toernooi deze week samen met een onpasselijk geluid.

Nog een verschil is de aanwezigheid van opvallend bedeesd publiek in Brussel. Vrijwel iedereen is gekleed en geschminkt zoals het hoort, in de tricolore, maar er wordt weinig gereageerd op wat de deskundigen te berde brengen.

Je moet proberen niet te willen luisteren naar wat er de hele avond gebept wordt over voetbal. Maar als het dan af en toe toch eens moet, dan liever aan de Reyerslaan dan in het Hilversumse Mediapark.

    • Hans Beerekamp