Wilmots, van minkukel naar genie

De Belg Dirk Vandenberghe werkte zeven jaar voor NRC. Voor de duels van de Duivels peilt hij de stemming.

Een genie. Onze vorige week nog alom verguisde bondscoach Marc Wilmots is niet minder dan een genie. Ik hoorde die stelling voor het eerst zaterdag in de tram in Bordeaux. De Rode Duivels hadden zojuist met de vingers in de neus gewonnen van Ierland. Een medepassagier verkondigde nu de stelling over de genialiteit van Wilmots. Een genie dus. Dat zit zo: door in de eerste wedstrijd opzettelijk te verliezen van Italië, verkleinde België de kans om winnaar van groep E te worden. De groepswinnaar komt in de kwartfinale met enige zekerheid wereldkampioen Duitsland tegen. De nummer twee daarentegen krijgt, als die andere landen een beetje willen meewerken, een veel makkelijker parcours richting Parijs voorgeschoteld. Waarom zou je het dus moeilijk maken voor jezelf door te winnen van Italië? Waarom zou je een hele wedstrijd goed spelen tegen Ierland als je ook in 45 minuten de klus kan klaren? Veel in zwart-geel-rood getooide fans knikten bij zoveel wijsheid van deze fan. Geniaal, inderdaad.

De these werd ook geponeerd door Pascal Kerkhove in een serieuze krant als De Morgen. Enige probleem: Kerkhove durft soms zo subtiel gebruik te maken van het wapen der ironie dat slechts geoefende lezers die ironie herkennen. Dus toen twijfelde ik weer. Is Wilmots een genie? Misschien toch. Want zelfs Het Laatste Nieuws, dat ons al twee jaar wil laten geloven dat Wilmots een minkukel is, kopt nu vrolijk op de voorpagina: op naar de halve finale! Een punt tegen Zweden volstaat. Het mag met matig voetbal, om nog wat meer zand in de ogen van de tegenstand te strooien. Geniaal!