Overleven van dag tot dag

Het is snoeiheet op het centrale plein van Las Vegas. Dit is het gevaarlijkste gebied van Polígono Sur, een gebied in het zuiden van Sevilla. In de spelonken van gebouwen wachten drugshandelaren op hun klanten. Een oude vrouw houdt een plastic tasje voor haar gezicht als bescherming tegen de zon. „Het gaat beter in de buurt dan vroeger, maar er moet nog veel gebeuren”, zegt ze.

Aan het begin van deze eeuw was Polígono Sur een gebied om te mijden. Hier leefden veertigduizend mensen in een van de armste getto’s van Europa. Buschauffeurs en taxi’s weigerden in de buurt te rijden. Post werd er niet bezorgd. De politie had er geen voet aan de grond. Alleen zwaarbewapende eenheden traden zo nu en dan op in een poging de drugsbazen een slag toe te brengen.

In 2003 trok de lokale overheid in Sevilla de conclusie dat de massale verhuizing van arbeiders, zigeuners en daklozen naar Polígono Sur was uitgelopen op een mislukking. Het ontbrak in de wijk aan sociale samenhang. Talloze mensen waren verslaafd aan drugs. Eén op de twee kinderen ging niet naar school. Een groot deel van de ouderen was analfabeet. Vele gezinnen leefden van 300 euro of minder per maand. „Deze mensen waren simpelweg uitgesloten van de maatschappij”, zegt filosoof María del Mar González Rodríguez in haar kantoor aan de rand van de buurt.

González Rodríguez is sinds twee jaar verantwoordelijk voor de ontwikkeling van Polígono Sur en zijn bewoners. „Er is heel veel werk verricht. De basisvoorzieningen zijn er weer. De politie is de baas. Mensen hebben weer een doel in hun leven.”

De economische crisis maakte echter een einde aan de hoop van velen. Want aan de onderkant van de samenleving vielen de hardste klappen. De werkloosheid in Polígono Sur liep op tot wel 70 procent. Tot overmaat van ramp liggen alle structurele plannen stil sinds de landelijke verkiezingen van 20 december. „Zonder regering worden er geen besluiten genomen over de toekomst”, verklaart González Rodríguez de stagnatie. „Voor deze mensen is dat rampzalig.”

De verkiezingen van zondag leven niet in Polígono Sur. Politieke partijen doen hier niet eens meer de moeite zieltjes te winnen. Veel inwoners zullen niet gaan stemmen. Ze hebben wel wat anders aan hun hoofd. Het is in het zuiden van Sevilla voor de meesten slechts een gevecht om van dag tot dag te overleven.