Recensie

Lijzig en loom, maar rust is bedriegelijk

Lijzigheid kan mooi zijn. In sommige nummers laat Annelotte de Graaf, zangeres en voorvrouw van de Utrechtse band Amber Arcades, haar stem uitwaaien, half slaperig, half zuiver, over een loom zwellende gitaar en zweverig keyboard. De muziek op haar debuut-cd Fading Lines, biedt uitgekiende gitaarvibraties en echoënde klanken die met elkaar samensmelten tot een ijl gordijn. Rustig meanderen de melodieën, tot soms zeven minuten (in het titelnummer). Maar de rust is bedrieglijk. Veel liedjes kregen een ondergrond van priegelige klankstromen, als een snelweg in de verte. Het is jammer dat de drumpartijen in een aantal nummers schel afsteken tegen het twinkelende geluid. Daarvoor is het geheel van zang en muziek, beide door De Graaf bedacht, te fijnzinnig.

    • Hester Carvalho