Opinie

    • Paul Luttikhuis

Frankrijk is al klaar, nu de rest van de EU nog

Europa dreigt zijn voortrekkersrol in de klimaatonderhandelingen te verliezen aan China en de VS.

Overstroming in Parijs, wat door klimaatverandering vaker zal gebeuren. (Foto AP)

Onder het motto ‘tekenen is goed, maar ratificeren is beter’ was Frankrijk vorige week het eerste industrieland dat het klimaatakkoord van Parijs heeft geratificeerd. Het viel te verwachten dat Frankrijk snel zijn paradepaardje van de internationale diplomatie een duwtje in de rug zou geven met de volledige ratificatie.

Meer dan een duwtje is het echter niet. Want het Franse parlement mag dan zijn steun aan het klimaatakkoord hebben uitgesproken, daarmee is die steun nog niet rechtsgeldig. Uiteindelijk telt de ratificatie pas als de hele EU zich heeft uitgesproken. En dat gaat waarschijnlijk nog wel even duren.

Enkele weken geleden sprak ik met Jos Delbeke, de hoogste Brusselse ambtenaar voor klimaatbeleid. Hij was in Rotterdam bij de grote conferentie ‘Adaptation Futures 2016’, naar aanleiding daarvan had ik vooraf een telefonisch interview. Op mijn vraag wanneer de EU het Parijse akkoord zal ratificeren, zei Delbeke:

‘Een heel snelle ratificatie is een illusie. In Europa verzet vooral Polen zich daar tegen. Ook als de Amerikanen en Chinezen wel snel zullen ratificeren, komen we aan het einde van het jaar waarschijnlijk nog niet aan de 55 procent. Voor de Amerikanen is het gemakkelijk – Obama heeft haast en kan zonder het Congres. In het Chinese systeem is het ook eenvoudig. Maar in normale democratieën is het ingewikkeld en tijdrovend.’

De Europese Commissie wil dat de invoering ‘zo snel mogelijk’ plaatsvindt, zegt Delbeke. Maar ja, wat is zo snel mogelijk. Polen wil in ieder geval dat Brussel eerst de financiële gevolgen van ratificatie doorrekent. Het is de bedoeling dat dit nog voor de zomervakantie gebeurt:

‘Daarover willen we voor de zomer duidelijkheid geven. We zullen met voorstellen komen om de doelstellingen per land, met alle principes en criteria vast te leggen. Dan weet iedereen waar hij aan toe is. Maar het is een moeilijke evenwichtsoefening.’

Europarlementariër Bas Eickhout, die onlangs het boek Klimaatmores schreef over de klimaatonderhandelingen vindt dat zwak. In een gesprek over zijn boek zei hij dat Europa te veel bezig is met navelstaren.

‘We hebben alleen maar oog voor onze eigen crises. Eerst voor de problemen met de euro, en nu ook met de vluchtelingen. De Europese Commissie wil niet nog meer gedoe. Dus is klimaat nu even geen prioriteit. Maar dat is nou net het domste wat je kunt doen. Je laat je inpakken door de huidige crisis en bereid je dus niet voor op de volgende.’

Omdat Europa het voorlopig laat afweten, lijkt het uitgesloten dat het verdrag van Parijs snel in werking treedt. De landen die ooit een voortrekkersrol hadden in het klimaatdebat lijken nu de volgers te worden. China en de VS, de lijntrekkers uit het verleden, nemen nu de leiding.

Paul Luttikhuis
Blogger

Paul Luttikhuis

Buitenlandredacteur Paul Luttikhuis volgt op dit blog nieuws over klimaatverandering. Hij schrijft over sociale en economische gevolgen, over manieren waarop landen zich daarop voorbereiden, over nieuwe wetenschappelijke inzichten en over de onderhandelingen na ‘Parijs’. Regelmatig zullen gastauteurs hun licht laten schijnen op deze thema’s.

    • Paul Luttikhuis