Recensie

Duistere Rihanna ontdooit in de Arena

Rihanna’s feestelijke nummers leverden het meest geslaagde deel van de avond op.

Rihanna op 22 mei in Las Vegas. In Amsterdam was fotograferen verboden. Foto Kevin Winters/Getty Images/AFP

De eerste paar nummers van haar concert in de Amsterdamse Arena zong de Amerikaanse zangeres Rihanna op een klein podium, midden tussen het publiek. De opener gisteravond was ‘Stay’, een sobere ballade met grote stemuithalen, waarbij Rihanna werd omstuwd door haar fanlegioen van tienduizenden tienermeisjes die oorverdovend juichten voor hun idool en in groten getale flauwvielen.

Daarna zweefde ze tijdens het opruiende ‘Woo’ op een transparante catwalk over de hoofden van het publiek, naar het podium. Daar bevond zich haar band, die nogal curieus verstopt zat in gaten in de vloer van het toneel, waardoor het grote stadionpodium een kale aanblik bood.

De 28-jarige Rihanna is populair bij een jong publiek, maar haar uitstraling is niet eenduidig. Ze is een buitenstaander, oorspronkelijk uit de Caraïben, die de top van de Amerikaanse showbizz bereikte met een carrière van tien jaar en een lange reeks hits. Rihanna is duisterder dan bijvoorbeeld Beyoncé, en ook afstandelijker.

Bij het optreden vrijdagavond was haar imago in eerste instantie opmerkelijk ‘volwassen’. Geen zwart leer, zoals bij eerdere tournees, of opwindend lycra, maar kleding in een ingetogen zandkleur. Omdat alles wit was, ook podium, muzikanten en achtergrondzangeressen, vielen de personages weg tegen de achtergrond. De vage handgebaren en verspreide danspassen leken eerder te verwijzen naar het groepsritueel van een new age-beweging, dan naar een opruiende r&b-show. Halverwege verkleedde Rihanna zich in stijlvol zwart, en als diva met mega-bril, voor het deel van het concert waarin de liedjes wilden aanzetten tot dansen en feest.

Schelle dance en zware ballades

Ook muzikaal leunde de show op meerdere gedachten. Ooit zong Rihanna vooral schelle dance-nummers met kekke ritmes. Op haar laatst verschenen album Anti (2016) zingt ze vooral zwaar klinkende ballades met veel drama, zoals ‘Needed Me’. Tegen het eind leverden de feestelijke nummers –‘Take Care’ en ‘We Found Love’ – het meest geslaagde deel van de avond op. Nu was Rihanna eindelijk ontdooid, ze zong haar rinkelende loopjes en liep stoer over de hele breedte van het stadion, om tijdens ‘Where Have You Been’ al twerkend in een gat in de vloer te verdwijnen.

Niet alles werd ter plekke gezongen. Tijdens het van de Australische band Tame Impala geleende ‘Same Ol’ Mistakes’, een met veel effect beladen psychedelisch dancenummer, leek Rihanna zich prima te vermaken, maar ze zong niet live. Dat ze uiteindelijk een veelzijdige zangeres is, bleek tijdens de slijpsoul van ‘Love On The Brain’, en uit een nummer als ‘FourFiveSeconds’, dat ze pregnanter uitvoerde dan mede-auteur Paul McCartney het vorige week zondag op Pinkpop deed.

    • Hester Carvalho