Tinderen naar een baan

Snel solliciteren zonder cv’s en motivatiebrieven kan met apps als JobTalk en Cocoon. Vaak deel je er alleen wat steekwoorden en een foto. „Profielen zonder foto’s krijgen bijna geen matches.”

Illustratie Roel Venderbosch

‘Swipe, like, match, en chat.” Dit klinkt als een omschrijving van dating-app Tinder, maar het is de slogan van JobTalk, een app voor de banenmarkt. Door een vacature naar links te swipen, laat je zien dat je interesse hebt. Wordt jouw profiel vervolgens geliked door de werkgever, dan is er een match en kunnen jullie via chat een afspraak maken. Net als bij Tinder dus.

JobTalk is niet de enige app die het idee van Tinder gebruikt om sollicitanten aan een baan te helpen. Zo gebruiken Amerikanen Switch en Jobr, en bestaat er in Zweden Selfiejobs. In Nederland heeft JobTalk concurrentie van het Tilburgse OTSO en het Amsterdamse Cocoon. Al deze apps beloven min of meer hetzelfde: snel en gemakkelijk solliciteren, zonder ‘gedoe’ met cv’s en motivatiebrieven.

Een verademing, vindt Cocoon-gebruiker Mark Studholme. Hij is medeoprichter van start-up CrowdyHouse, een verkoopplatform voor ontwerpers, en verantwoordelijk voor het aannemen van nieuwe mensen. „Ik wil me niet eerst door tweehonderd motivatiebrieven heen hoeven werken, voordat ik iemand te spreken krijg. Dit gaat veel sneller.” Ook Frank Derks, oprichter van het bedrijf Deskbookers, dat flexwerklocaties verhuurt, prijst het gemak en de snelheid van de app. Al blijft de motivatie van kandidaten evengoed belangrijk, ook zonder brief. „Natuurlijk willen we nog steeds weten waarom iemand voor ons wil werken. Alleen zal dat nu eerder aan bod komen in een gesprek, nadat er een match is. De app geldt voor ons dus als voorselectie.”

En dat mag ook wel, want de profielen zijn zeer beknopt. Ze zijn doorgaans gekoppeld aan je LinkedIn-profiel en bevatten slechts een paar kernwoorden. Cocoon richt zich naast vaardigheden en competenties vooral op interesses, terwijl JobTalk ook gewenste arbeidsvoorwaarden meeneemt – wat je wilt verdienen, hoe ver je bereid bent te reizen, en wat voor type dienstverband je bijvoorbeeld verwacht. Daarnaast is natuurlijk je profielfoto te zien.

Achterdocht

Die foto speelt een grote rol, merkt Martijn Frusch, oprichter van Cocoon. „Veel werkgevers bij wie we over de schouder meekijken proberen meteen de profielfoto van sollicitanten te vergroten. Dat is bij ons technisch onmogelijk, maar het laat wel zien hoe belangrijk zo’n foto is.”

Bij Cocoon is een foto niet verplicht: als je Linkedin-profiel geen foto bevat, heeft je Cocoon-profiel er ook geen. De vraag is alleen of dat slim is. „We merken dat profielen zonder foto’s bijna geen matches krijgen.” Frusch denkt dat het „achterdocht” wekt.

Volgens Roos Sluis, medeoprichter van JobTalk, is er naast snelheid en gemak nog een voordeel wanneer motivatiebrieven niet nodig zijn: sollicitanten die niet goed kunnen schrijven vallen dan niet meteen buiten de boot. „Neem een 17-jarige jongen die perfect Nederlands spreekt, maar het niet goed schrijft. Die kan via JobTalk toch in contact komen met een recruiter en in een gesprek laten zien dat hij geschikt is.”

JobTalk is begonnen als wervings-app voor it’ers, maar is inmiddels bedoeld voor banen in alle sectoren. Cocoon heeft een specifiekere doelgroep: hoogopgeleide mensen die willen werken bij een start-up.

Grote, gevestigde bedrijven kunnen alleen bij uitzondering een vacature plaatsen. Frusch: „We hebben wel geëxperimenteerd met zulke werkgevers, maar het levert geen matches op. Onze gebruikers willen werken bij een hip, jong bedrijf in hartje Amsterdam of Rotterdam, niet in een groot kantoor langs de snelweg.” De meeste kandidaten in hun app hebben bovendien al een baan. Cocoon maakt het voor hen dus aantrekkelijk om eens laagdrempelig rond te ‘shoppen’ bij andere bedrijven. Het algoritme is zo ontwikkeld dat huidige werkgevers je profiel niet tegenkomen. Maar die laagdrempeligheid heeft ook een nadeel: populaire vacatures kunnen rekenen op enorm veel reacties. „Dat is inderdaad het dunne koord waarop we balanceren”, erkent Frusch. „Onze app is vooral geschikt voor vacatures die lastig te vullen zijn, bijvoorbeeld voor programmeurs. Maar ik denk dat het voor populaire vacatures ook nuttig is, omdat het algoritme de beste matches bovenaan plaatst.”

Of we straks allemaal gaan tinderen met potentiele werkgevers is nu nog moeilijk te zeggen. Recruiter Rob van Elburg denkt dat we niet te hard van stapel moeten lopen. „Ik zit al twintig jaar in het vak en hoor wekelijks over een nieuw hulpmiddel dat deze industrie op z’n grondvesten zal doen schudden. Zo’n vaart zal het echt niet lopen.”

Hoe vaak geven de sollicitatie-apps een match? Bij OTSO zijn inmiddels 2.000 matches gemaakt, en werden ten minste 125 mensen aangenomen via de app. JobTalk en Cocoon weten niet hoeveel matches daadwerkelijk leiden tot gevulde vacatures, omdat de meeste werkgevers en sollicitanten dit niet rapporteren. Wel kunnen ze een paar voorbeelden noemen: Innvolve, een IT-bedrijf dat werft via JobTalk, vulde twee van de vier vacatures via de app. Deskbookers bood zo’n vijftien vacatures aan via Cocoon en vond twee keer de juiste persoon. En CrowdyHouse heeft wel een sollicitatiegesprek gepland via Cocoon, maar nog niemand aangenomen. Cocoon heeft op dit moment 500 matches per maand, JobTalk heeft er 174.

Toch is snelle, ‘sexy’ personeelswerving wel de toekomst, denkt Van Elburg. „We zien bijvoorbeeld dat steeds meer recruiters contact zoeken via WhatsApp of een sollicitatie via Skype houden. Technologie wordt omarmd in deze branche.” En, zegt hij: „Recruitment is ook een verleidingsspel.” Dat bedrijven zich laten inspireren door dating-apps vindt hij daarom niet meer dan logisch.

    • Anouk Vleugels