Wat ging er mis bij McGregor?

Neergang McGregor Hij was nog maar vijf weken binnen, of de topman van het modebedrijf moest uitstel van betaling aanvragen. De oprichters, jeugdvrienden uit het Gooi, hadden het bestuur na 23 jaar net verlaten. Wat ging er mis?

Foto's Olivier Middendorp

Ondanks alles vindt hij het een „voorrecht” leiding te geven aan McGregor en kijkt hij ernaar uit te gaan werken aan een „schitterende toekomst” voor het modebedrijf. In een intern bericht aan zijn personeel, vorige week vrijdag, houdt Armin Broger de moed erin. Hij is „vastbesloten” een van de waarden van het bedrijf na te leven: „Geef nooit op.”

Het optimisme van de Italiaan, net vijf weken topman van de McGregor Fashion Group, is opmerkelijk: eerder die dag was het Nederlandse modebedrijf gedwongen uitstel van betaling aan te vragen. Het bedrijf verkeert in grote financiële problemen, een faillissement dreigt.

Een half jaar geleden kondigde het toenmalige management nog jubelend aan dat McGregor schuldenvrij was en alle ruimte had om te investeren. Wat is er gebeurd?

Meer winkelbedrijven draaien momenteel slecht. Lees ook de reconstructie over Blokker, een familiedrama

Voordat topman Armin Broger eind april zijn onfortuinlijke transfer maakte, was de leiding van McGregor 23 jaar in handen van de oprichters en aandeelhouders Jeroen Schothorst en Ben Kolff. Zij zijn volgens zakenblad Quote ieder goed voor een vermogen van 135 miljoen euro.

Het ondernemersduo, jeugdvrienden uit het Gooi, richt McGregor in 1993 op. In dat jaar kopen Schothorst en Kolff, dan nog dertigers, de distributierechten van het in 1921 opgerichte Amerikaanse McGregor uit een faillissement. Dat doen ze samen met Victor Muller, de latere oprichter van autofabrikant Spyker. Schothorst en Kolff zijn rijk geworden met kledingmerk Bad Boys, dat zij in 1982 zelf oprichtten en in 1990 aan een Engels beursfonds verkochten.

Schothorst houdt van autosport en woont graag en vaak Formule 1- wedstrijden bij. Kolff is een zeiler.

In 1999 brengen Schothorst, Kolff en Muller McGregor naar de beurs. Het geld gebruiken ze om nieuwe winkels te openen. Bovendien kopen ze in 2000 zeilmerk Gaastra én nemen ze een belang in de net opgerichte pakkenmaker SuitSupply.

Na zeven jaar halen Schothorst en Kolff McGregor weer van de beurs. Muller is dan uitgestapt als aandeelhouder. Bij de beursexit krijgen Schothorst en Kolff hulp van investeerder Marcel Boekhoorn, die in 2004 rijk is geworden met de verkoop van telecombedrijf Telfort en recent in het nieuws kwam omdat hij twee Chinese reuzenpanda’s naar Nederland haalt. De drie mannen verdelen de aandelen in 2006 eerlijk: ieder krijgt een derde van het bedrijf.

Voor topman Schothorst persoonlijk eindigt de beursgenoteerde periode vervelend. De rechter veroordeelt hem in 2006 voor handel met voorkennis, hij moet een boete van 200.000 euro betalen.

Om te verdoezelen dat de beursgang niet zo succesvol was als gehoopt – een deel van de aandelen bleek onverkoopbaar – ging Schothorst zelf handelen in aandelen van zijn eigen bedrijf, via een speciale vennootschap met de naam ‘Waardevol’.

Vorig jaar leed McGregor een verlies van 26 miljoen euro op een omzet van 231 miljoenFoto&aposs Olivier Middendorp

Zijn veroordeling weerhoudt Schothorst er niet van leiding te blijven geven aan McGregor. Terwijl Boekhoorn op de achtergrond blijft, bouwen Schothorst en Kolff het bedrijf, dat kantoor houdt op een landgoed in Driebergen, verder uit.

Tandenborstel in Hongkong

Jeroen Schothorst (1961, Blaricum) is „de absolute baas”, zeggen mensen die met hem hebben samengewerkt. Een visionair met strategisch inzicht. Maar als hem iets niet bevalt, kan hij zeer emotioneel reageren, weten ingewijden, óók als hij middenin een vergadering of presentatie zit.

Binnen het bedrijf gaat het verhaal dat Schothorst eens midden in de nacht zijn secretaresse belde, omdat hij net in zijn hotelkamer in Hongkong was gearriveerd en daar wel tandpasta, maar geen tandenborstel aantrof. Of zijn secretaresse dat even kon oplossen? Schothorst zegt desgevraagd dat hij zich dit voorval „met de beste wil van de wereld niet kan herinneren”, maar dat het wel klopt dat hij „veeleisend” is.

Ben Kolff (1961, Naarden) is de commerciële man en de extraverte helft van het duo. Hij wordt getypeerd als „relatieman”, die van netwerken en „gezelligheid” houdt, goed met iedereen kan opschieten en zo grote klanten binnenhaalt.

Schothorst is een autosportfanaat, die graag en vaak Formule 1-wedstrijden bijwoont en zelfs nog een tijdje de manager is van autocoureur Giedo van der Garde. Kolff is een zeiler.

Oud-collega’s roemen de ondernemersmentaliteit van Schothorst en Kolff, die het bedrijf met eigen geld van de grond af opbouwden. De kritiek luidt echter dat ze te weinig mensen om zich heen verzamelen die stevige tegenspraak kunnen leveren. Zo schaffen ze de raad van commissarissen af als het bedrijf van de beurs is en voeren ze die pas weer in als dat moet van de banken.

Bij die banken – NIBC, ABN Amro en Rabobank – lenen ze in 2008 175 miljoen euro. De aandeelhouders profiteren. 88 miljoen euro wordt aan hen uitgekeerd, laat Schothorst nu desgevraagd weten. De rest gaat naar het bedrijf. Sindsdien hebben de aandeelhouders volgens Schothorst geen geld meer uit het bedrijf gehaald. Wel, zegt hij, hebben ze sinds 2009 100 miljoen euro in het bedrijf „geïnvesteerd”, in de vorm van kapitaal en aandeelhoudersleningen.

Armoedige accommodatie

Van de crisis heeft McGregor aanvankelijk weinig last. In 2010 schiet de omzet „royaal” door de grens van 200 miljoen euro, laat Schothorst zijn personeel weten in een CEO Newsletter die hij geregeld rondstuurt. In zijn nieuwsbrief gaat Schothorst verder in op de „armoedige accommodatie” waar de nieuwjaarsborrel plaatsvond. De Amsterdamse club Hotel Arena schiep een „ambiance” die een „vooraanstaande en succesvolle modegroep als McGregor Fashion Group onwaardig is”.

Het succes trekt aan: in 2011 meldt private-equitybedrijf Charterhouse zich. Of McGregor te koop is? Een verkoop is voor de aandeelhouders een mooie kans hun investering te gelde te maken. Maar na maanden onderhandelen ziet de Britse investeerder toch van een overname af.

Na de mislukte deal zakt McGregor weg. Het bedrijf heeft met de banken afgesproken dat zowel de omzet als de brutowinst elk jaar tussen de 5 en 10 procent moet groeien, maar dat lukt niet. De Nederlandse detailhandel begint de wereldwijde economische recessie nu pas echt te voelen. In een poging de omzet op peil te houden, strooien McGregor en Gaastra met kortingen. Maar hoe meer klanten in de uitverkoop kopen, hoe minder winst er overblijft.

‘Je mag me gerust feliciteren’

Er moet wat gebeuren. In 2013 gaat McGregor met zijn banken om de tafel. Er is geld nodig of de schuldenlast moet omlaag. Het laatste gebeurt, maar de drie aandeelhouders moeten er wel een vierde bij dulden. NIBC, de grootste financier, zet zijn schuld om in aandelen en verwerft zo een belang van 25 procent. ABN Amro blijft financier, Rabobank laat zich uitkopen.

Twee jaar later, in 2015, is McGregor zelfs helemaal „schuldenvrij”, laat Schothorst aan verschillende media weten – hoewel er nog steeds rentedragende schulden aan de aandeelhouders uitstaan. De schuld van 30 miljoen aan ABN Amro is wel helemaal afgelost. „Je mag me gerust feliciteren”, zegt Schothorst tegen Quote. „In plaats van het betalen van rente en aflossen kunnen we nu al het geld investeren in ons bedrijf.” Het verlies loopt echter verder op. Op een omzet van 231 miljoen euro lijdt McGregor Fashion Group in 2015 een verlies van 26 miljoen euro.

Voor Schothorst, Kolff en Boekhoorn is 2015 persoonlijk wél een goed jaar. In oktober verkopen ze hun aandelen in het succesvolle SuitSupply. Een uitstekende deal, vertelt Schothorst nadien tegen Quote: „Volgens mij hebben we tussen de zeshonderd en achthonderd keer onze inleg teruggekregen.” In hetzelfde interview kondigt hij aan in de eerste helft van 2016 terug te treden als directievoorzitter van McGregor, omdat het nu weer beter gaat.

Eind april van dit jaar treden Schothorst en Kolff terug uit de directie. Armin Broger, die eerder voor modemerken als Tommy Hilfiger en Levi’s werkte, neemt de leiding over. Schothorst en Kolff gaan zelf in de nieuw opgerichte raad van commissarissen zitten. Bij zijn aantreden presenteert Broger zijn toekomstvisie voor McGregor, waarin de onlineverkopen een prominente plaats innemen. Voor zijn plan heeft Broger een onbekende hoeveelheid geld nodig, die van de vier aandeelhouders moet komen.

‘Ontzettend jammer’

De donderdag voor McGregor uitstel van betaling moet aanvragen, vergaderen de aandeelhouders tot laat in de avond. Over het plan zou iedereen enthousiast zijn, alleen over de financiële „randvoorwaarden” worden ze het niet eens, zegt een betrokkene. Het geld komt er niet. Zonder extra geld kan McGregor geen nieuwe bestellingen doen – de deadline nadert – en is de continuïteit van het bedrijf dus in het geding. Op vrijdag vraagt het uitstel van betaling aan bij de rechtbank.

Aan Quote laat Schothorst later die dag weten dat „ontzettend jammer” te vinden. Hij noemt het plan van de nieuwe directie „uitstekend”, maar zegt dat de aandeelhouders de financiering „uiteindelijk” niet konden „opbrengen”. De commissaris benadrukt verder dat hij „geen directeur meer” is, maar alleen nog maar „een betrokken aandeelhouder”.

Tegen NRC zegt Schothorst nu dat hij niet was opgestapt als hij had voorzien dat zijn bedrijf zo snel na zijn vertrek uitstel van betaling moest aanvragen. Hij wil niet zeggen waarom hij en de andere aandeelhouders, die zelf niet willen reageren, de plannen van de nieuwe topman niet wilden financieren. Bij een eventuele doorstart, zegt hij, zullen zij in elk geval geen rol meer spelen.

Intussen probeert McGregor onder toezicht van een bewindvoerder te redden wat er te redden valt. Samen met een paar ingehuurde financieel adviseurs speurt het bedrijf naar een koper. De belangstelling is groot, laat bewindvoerder Marc van Zanten weten via zijn woordvoerder – hij is inmiddels „de tel kwijt”, maar er zijn zeker „tientallen” potentiële kopers.

Na uitstel van betaling volgt bijna altijd faillissement, maar dat is „nu niet aan de orde”, stelt de bewindvoerder. De uitgangspositie van McGregor noemt hij „bemoedigend”.

Het is echter ook goed denkbaar dat het bedrijf toch door een faillissement heen moet, voor een koper het wil hebben. Na een faillissement is een koper niet verplicht al het personeel en andere lopende contracten over te nemen. Voorlopig is de toekomst van de 1.200 werknemers en de 150 winkels van de McGregor Fashion Group zeer onzeker.

De toekomst van McGregor is onzeker. Het bedrijf heeft uitstel van betaling gekregen en probeert nu te redden wat er te redden valt.

    • Teri van der Heijden
    • Barbara Rijlaarsdam