Amsterdam moet groen niet voor stenen opofferen

In NRC van vrijdag 10 juni in het katern Amsterdam lees ik een stuk over tuinpark Amstelglorie onder de kop Groen is niet meer heilig. Wat nu weer, waarom toch, leren ze het dan nooit, zijn mijn eerste gedachten.

Dit onzalige plan komt weer uit de koker van de vrijemarktgoeroes: planologen en/of economen. Deze goeroes kijken met een eenzijdige blik naar een hype die zich voordoet. En willen daarin mee hollen en er zelfs op vooruitlopen. Het moet toch zo langzamerhand bekend zijn dat het stimuleren van een hype leidt tot een zeepbel. Met als belangrijkste eigenschap het uiteenspatten.

We hebben dit gelijksoortige publicaties gezien bij Coen Teulings die Waterland en andere groengebieden wil vol bouwen. Bij Barbara Baarsma die vindt dat lage inkomens in de stad plaats moeten maken voor hogere inkomens.

Of Zef Hemel die een ongebreidelde groei van het toerisme en Airbnb voorstelt. En nu weer het opofferen van iets moois en nuttigs als Amstel-glorie.

Houdt het dan nooit op?

Ja, Amsterdam is aantrekkelijk om in te wonen. Dat is ongetwijfeld zo. Maar moet daar alles aan opgeofferd worden? Waarom is Amsterdam zo aantrekkelijk? Dat is de levendigheid, de kleinschaligheid, de creativiteit, het cultuuraanbod, de menging van functies, etc.

Dat laatste wordt weer bevestigd door de upgrading van lege kantoorwijken met hotels en wonin-gen.

Maar Amsterdam is vooral ook aantrekkelijk omdat het een groene stad is. Overal straten met bomen, veel parken, veilige fietspaden, etc. Ook groene en rustige routes naar buiten. Alles op redelijke loop- of fietsafstand.

En nu dit groen in en nabij de stad opofferen voor stenen? Juist datgene dat Amsterdam zo aantrekkelijk maakt.

Dat is eigenlijk een vorm van zelfmoord. Zo gaat Amsterdam aan zijn eigen succes ten onder.

    • Cok Oostveen Amsterdam