Zelfs in het mekka van de gays zijn ze nu bang

Column Hoe veilig is LA’s ‘WeHo’ voor homo’s?

Foto Reuters

Zondag werd ChadMichael C. Morrisette in een goede stemming wakker. Het was zijn 36ste verjaardag én de dag van de Pride-parade in West Hollywood. Feest en collectieve trots over zijn geaardheid – dat was het plan. Maar nog vóór zijn eerste koffie zag hij het nieuws uit Orlando.

Meteen werd het een dag om woede en verdriet te combineren met een politiek statement. Als kunstenaar en designer heeft Morrisette honderden mannequins in de opslag liggen. Met de hulp van vrienden sleepte hij er vijftig naar het dak van zijn bungalow. Daar liggen de paspoppen nu kriskras door elkaar. Een bord met blauwe graffiti wordt ’s nachts verlicht: „Fifty dead people. #guncontrol”.

Het huis ligt aan Fairfax Avenue, een drukke weg. Passanten toeteren, stoppen, schreeuwen, maken foto’s. Het kunstwerk maakt veel los. We zijn vrijwel buren in West Hollywood (‘WeHo’), een bekend mekka voor lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders – de LHBT-gemeenschap. Van de bijna veertigduizend inwoners zegt eenderde homoseksueel, bi of transgender te zijn. Het stadsbestuur is progressief en WeHo wordt gezien als een veilige haven. Het wemelt aan Santa Monica Boulevard van de gaybars, leershops, sportscholen en apotheken die zich specialiseren in aidsbehandeling. De meeste openbare toiletten zijn er al jaren toegankelijk voor mannen, vrouwen én transgenders.

„Als individuen en als gemeenschap zijn we bang en beschadigd”, zegt Morrisette. Hij ziet er melancholiek uit. „Dit is onze vrijplaats.” Zijn kunstuiting was een signaal aan de buurtbewoners:

„Dit is van ons. We hebben de kracht om terug te komen en ons te verdedigen.”

Zaterdagavond, midden in het Pride-weekend, werd in Los Angeles een man gearresteerd met geweren en explosief materiaal in zijn auto. Het weerzinwekkende nieuws uit Orlando overschaduwde dit bericht, maar hij was op weg naar de Pride-parade – naar onze buurt. Grof geweld had ook de ontspannen, alles-moet-kunnen-sfeer van West Hollywood kunnen opblazen.

Tijdens de zwaarbewaakte parade was het zondag minder druk dan anders. „Het voelde een beetje down”, zegt Bart, een verkoper in mannenkledingwinkel Brick+Mortar. Volgens deze twintiger, die zijn achternaam liever niet wil geven, klopte het idee van een veilige haven toch al nooit. De gays die uitgingen in club Pulse in Orlando, de mannen die pontificaal zoenen op Melrose Boulevard in LA, „vergissen zich”, zegt Bart.

„We worden uitgescholden en bespuugd. Laatst is hier iemand overreden, bewust, omdat ze gay was. We zijn niet veilig, niet in WeHo en elders niet.”

Bart vertelt dat hij bedreigd is in de Starbucks aan Santa Monica Boulevard. „Ik liep hand in hand naar binnen met een vriendje. Dat vond een groep heteromannen niet leuk.” Hij moest de lokale sheriff bellen om hem te beschermen, want de groep wachtte hem buiten op.

Toch is volgens kunstenaar ChadMichael Morrisette op straat na ‘Orlando’ geen sprake van wijdverbreide angst. Dat komt volgens hem ook door de steun uit de hele wereld. Die is nieuw: na eerdere hate crimes tegen Amerikaanse homo’s bleef het angstwekkend stil. „We moeten laten zien dat we er zijn en dat we blijven. Stilte is gelijk aan dood, dat we weten uit de queer-geschiedenis.” Morrisette aait de reuzenschildpad die in zijn tuin woont.

„We zijn vechters, het zit in onze collectieve DNA.”

    • Diederik van Hoogstraten