Recensie

Son Lux goes classic met veel galmende emoties

Ryan Lott (1979) maakte de muziek voor de commercial van de Gillette Fusion Pr4oGlide. Hij is reclame-componist, maar ook popartiest, bekend van het indie-trio Son Lux, en kan ook nog een stuk schrijven voor de klassieke concertzaal. Logisch dat het Holland Festival en het Concertgebouworkest bij hem uitkwamen voor hun programma in de AAA-serie over pop-art. Al heeft zijn compositie niets te maken met de stroming die kunst maakte van producten uit de massacultuur, hij voedt die massacultuur én hij maakt kunst (of pop met een kunstzinnig randje).

Lott werd uitgenodigd om zelf met het orkest het podium te delen. Son Lux mengde prima met orkest, dat uitstraalde het uitstapje wel leuk te vinden. Maar het zijn wel erg veel klaaglijke melodieën, en Lotts bibberende emo-zang detoneerde.

Toen Lott thuis in New York aan zijn orkestwerk The Swift and the Storm schaafde, maakte hij dankbaar gebruik van de software die de galm van het Concertgebouw nabootst. Zo wist hij wat werkte en wat niet. Het is een lekker, agressief stuk geworden, maar met ook wat solo’s en frases die niet uit de verf kwamen vanwege de weinig transparante orkestratie. Het hoogtepunt in het programma was een werk waar Lott nou niet aan meedeed: George Crumbs Star-child (1977). Uiteindelijk is het KCO toch het best in klassieke muziek.

    • Merlijn Kerkhof