Recensie

La Pizza zet Blijdorp eindelijk op de kaart

Rien Zilvold

Als je heel lang doorvroeg, bleek er weleens iemand van je kennissen te hebben gegeten – ooit. En de enige herinnering was dan steevast dat er bij die gelegenheid biefstuk of varkenshaas op tafel was gekomen. Kon natuurlijk ook niet anders in Statenburcht. Want behalve vrijwel iedere eetliefhebber had het Blijdorpse familierestaurant gedurende ten minste een kwarteeuw ook alle culinaire trends slim buiten de deur weten te houden. Dat de uit de jaren vijftig daterende brasserie aan het schamele Bentinckplein, compleet met bijna gemummificeerde kelner, desondanks nog gewoon in bedrijf bleef, mag gerust een zakelijk wonder heten.

Het tweede wonder van datzelfde Bentinckplein diende zich in januari van dit jaar aan, toen zich twee nieuwe huurders voor het Statenburchtpand bekendmaakten. Met de aankondiging dat hun populaire, in het Scheepvaartkwartier gevestigde zaak La Pizza er op die locatie een tweede adres bij zou krijgen, veroorzaakten Geertje Yntema en Willem Renirie in de omliggende buurten weinig minder dan een sensatie. Het was in het verder zo gezapige en met weinig voorzieningen gezegende Blijdorp nog net niet dat de huizenprijzen er acuut door verdubbelden, maar het massale enthousiasme liet verder aan duidelijk heid niets te wensen over. Alleen de komst van de diergaarde zal er meer hebben losgemaakt. En misschien dat het na bijna honderd jaar als grotestadswijk nu dan toch nog iets kan worden.

Méér dan een pizzeria

Yntema en Renirie bezitten behalve La Pizza ook Spaghettata nog op de Nieuwe Binnenweg. Veel eerder al, in de jaren tachtig, legde Geertje Yntema de basis voor haar Rotterdamse mini-keten van Italiaanse eethuizen met de opening van de nog steeds bestaande en gerenommeerde osteria Lux op de ’s-Gravendijkwal. In vergelijking met de traditionele pizzeria’s van Italiaans-Rotterdamse families onderscheiden die zaken zich door hun afwijkende aanbod (grotere en vooral gedurfdere keus, verse dagmenu’s) en door hun sfeer en ruimtelijkheid. Druipkaarsen in mandflessen en andere Italiaanse clichés zijn in La Pizza non-existent.

La Pizza Noord, zoals de vestiging in Blijdorp officieel heet, is dinsdag geopend en lijkt op een stormloop voorbereid. Met zes – merendeels Italiaanse – koks in de keuken en een zwerm jongens en meisjes in de bediening kan het restaurant 150 gasten tegelijk, en ook binnen en buiten, te eten geven. Het terras is overigens nog in de maak. Chef is de van La Pizza uno meegekomen Giuseppe Lo Presti. Op de kaart staan 24 pizza’s, 14 antipasti, plus een aantal sfizi (snacks) en dolci. Nieuw erop zijn vooralsnog alleen de penne al pesto Genovese en de spaghetti alla bottarga di tonno.

Voor mijn tafelgenoten en mij ging het deze week in La Pizza Noord onder meer van start met de eerste dagmenu’s: gefrituurde polenta met stoofvlees, finnochio ofwel geroosterde venkel met pruimen in rode wijn, en branzino: carpaccio van rauwe zeebaars met artisjok, en een pizza met eveneens rauwe tonijn. Huisgemaakte desserts op de openingsdag waren een citroentaart en een taart van rabarber. Kun je toch ook moeilijk laten staan. Ik bedoel maar, kom er allemaal maar eens om in de doorsnee-pizzatent.

De gebruikelijke waardering in ‘balletjes’ onder deze stukjes laat ik bij wijze van uitzondering evengoed achterwege. Dit keer prevaleeerde de journalistieke nieuwsgierigheid boven een culinaire beoordeling, en La Pizza is op deze plek bovendien al eens (heel goed) besproken. Klein advies nog wel: kijk nog een aantal dagen door dat teveel aan ‘ruimtelijkheid’ in de nieuwe vestiging heen. La Pizza due is nog niet helemaal af. De wel heel erg strak gehouden inrichting wordt de komende tijd nog opgefleurd met bloemen en enkele andere decoratieve elementen.

    • Wim de Jong