Hoe leg je dit je dochter uit?

Hallo Holland De Belg Dirk Vandenberghe werkte zeven jaar voor NRC. Voor de duels van de Duivels peilt hij de stemming.

Belgische fans in Lyon, vlak voor de wedstrijd tegen Italië (0-2 nederlaag). Romain Lafabregue/AFP

Een tienerdochter die gefrustreerd een traantje wegpinkt, een vader die probeert uit te leggen hoe het zo verkeerd kon lopen. Ons gezinnetje was even een dwarsdoorsnede van de Belgische bevolking, maandagavond, na de smadelijke nederlaag tegen Italië.

Op zo’n moment valt het land uiteen in twee, voor een keer niet naar het Waals-Vlaamse splijtmodel. Aan de ene kant heb je de toernooisupporters. Aangevuurd door verhalen over de gouden generatie tooien ze zich in de driekleur. Daarnaast heb je de sceptici en de kenners, echte en zelfverklaarde. Al sinds het WK in Brazilië lopen ze te mopperen dat het met deze coach nooit wat zal worden: individueel talent zat, maar nog nooit een team geweest.

„Maar we waren toch nummer één van de wereld”, oppert de dochter, met betraande tricolore wangen. Probeer dan eens uit te leggen dat die ranglijst geen garantie biedt voor successen en dat we nog nooit hebben gewonnen van een topland als het erom ging. „En als die coach zo slecht is, waarom zit-ie er dan nog?”

Probeer dan maar eens te verduidelijken dat je de voetbalbond eigenlijk een stel overbetaalde amateurs vindt.

Zo ging het in het hele land. In kantoren, aan de toog, op tv-zenders. Op Twitter losten de voetballers de stakers en de politici af als favoriete pispaal. De non-believers houden vol dat het toernooi over twee wedstrijden klaar is voor deze makke Duivels. De believers verwijzen hoopvol naar het Oranje van 1988. Ook de eerste wedstrijd verloren, maar wel kampioen. Rinus Michels wisselde toen John Bosman voor Marco van Basten. Maar wie is onze Van Basten dan? Kennen jullie Michy Batshuayi al?

Komende nacht rijd ik richting Bordeaux voor België-Ierland. Het is tien jaar geleden dat ik de Belgen live zag. Toen in een halfgevuld Koning Boudewijnstadion. ‘Niet meer zo Duivels als weleer’, was de conclusie in NRC. België speelde thuis gelijk tegen Litouwen, verloor van Servië en Spanje en plaatste zich niet voor het WK 2006. Niemand was verbaasd over die prestaties. Dát is in die tien jaar alvast flink veranderd.