Opinie

    • Hans Beerekamp

Wel een meidengroep, geen Brexit of Denk

Stel nu eens dat we deze maand nog wel dagelijkse uitzendingen van DWDD en Pauw hadden gehad, zou het daarin dan de hele tijd gaan over de aanval van Denk op de media? Over het verschil tussen de vierde en de vijfde macht? En of het nu extreem slim was om zoiets te roepen daags voor de publicatie in NRC over een integriteitsonderzoek naar het eigen Kamerlid Selçuk Öztürk, of juist veel te doorzichtig?

Misschien, maar dan toch waarschijnlijk niet met medewerking van de betreffende politici. Die hebben immers, net als Wilders en Trump, ontdekt dat je via de social media je doelgroep veel effectiever en onder eigen regie kunt benaderen. Eigenlijk dus wel zo rustig - geen bekvechten, geen spektakel rond voorspelbare standpunten, wie dat wil doet dat maar op Facebook en Twitter.

En toch is het raar dat de televisie zich er niet mee bemoeit. De stemmingmakerij tegen „de media” blijft onweersproken, laat staan dat eventueel zinnige elementen in het betoog over trial by media een kans krijgen.

Het enige resterende dagelijkse praatprogramma RTL Late Night stelt andere prioriteiten. Lingeriekoningin Marlies Dekkers heeft een glossy uitgegeven, waarin ze vrouwen uitroept een beter contact met hun vagina te onderhouden, door er vaak aan te ruiken.

Je kunt de moed van Humberto Tan bewonderen om dit onderwerp serieus aan tafel te behandelen, maar de poging is bij voorbaat kansloos. De buschauffeur en directeur van Connexxion alsmede hockeycoach Marc Lammers trekken een gezicht dat vooral het verlangen uitdrukt hier niet meer te willen zijn. Tegelijkertijd kijken ze zeer welwillend in de richting van de Britse meidengroep Little Mix, die met een pikant dansje wel gehoor lijkt te geven aan Dekkers’ oproep.

Maar in het gesprekje met de meiden brengt Tan het onderwerp niet meer ter sprake, evenmin als de dreigende Brexit, nogal cruciaal voor een internationaal opererend, levend exportartikel.

In Nieuwsuur gaat het wel over de Brexit, in weer een heel mooie reportage van Saskia Dekkers, uit Manchester. We zien opnieuw Engelse meisjes met lange blote benen, zij het dit keer verpakt in doorzichtige plastic regenkleding. Ze hebben geen idee wat ze moeten gaan stemmen, want ja, te weinig informatie gekregen.

Het is steevast de klacht bij een referendum: je moet iets vinden van een onderwerp dat je eigenlijk te ingewikkeld vindt. De onmacht van de directe democratie, bijna poëtisch verbeeld in verregende beelden van alle kanten opwaaiende campagnes voor en tegen.

De rol van media is om te bemiddelen tussen degenen die iets wel begrijpen en zij die dat nog niet doen. Sommige onderwerpen zijn namelijk nogal complex en desondanks van levensbelang.

Het nieuws stopt niet in de zomer en het digitale geblaat neemt dan alleen maar in volume toe. Het is maar goed dat we Nieuwsuur nog hebben.

    • Hans Beerekamp