Weinig kietelbaar, erg urgent

Henryk Górecki scoorde begin jaren 90 een onvervalste wereldhit – zeldzaam voor een hedendaagse componist. Górecki’s populariteit is onlosmakelijk verbonden met zijn Derde symfonie, gecomponeerd in een spiritueel minimalistisch idioom. Wie zijn Elementi (1962) voor strijktrio opzet met die muziek in het achterhoofd schrikt zich wezenloos: dit is hardcore avant-garde van het type eerst-schieten-dan-vragen. Kermende strijkers, een rauw en ongedurig verloop. Trage glissandi wijzen vooruit naar Górecki’s latere klanktaal, maar voor je het weet hakken de strijkstokken weer in de snaren. Dit klinkt wat je noemt urgent. Het uitstekende Goeyvaerts Trio maakt een dappere keuze met dit weinig kietelbare, intens uitgevoerde repertoire. Bij de kalme drones van ‘In honour of Alfred Schnittke’ van Nikolai Korndorf kun je vervolgens even bijkomen.

    • Joep Stapel