Frisse voorhoede brengt Engeland langs Wales

Er zat amper sjeu in het spel van Engeland, totdat de bondscoach zijn voorhoede wisselde en onder andere Jamie Vardy bracht.

Daniel Sturridge viert zijn tweede treffer dit toernooi. Engeland zette Wales opzij met 2-1. Kirsty Wigglesworth/AP

Engeland heeft The Battle of the Brits tegen Wales pas in de slotminuten naar zich toegetrokken. Invallers Jamie Vardy en, in blessuretijd, Daniel Sturridge, scoorden vanmiddag in de strijd tussen de Britse buren, nadat Gareth Bale namens Wales voor rust een vrije trap benutte: 2-1.

Meer diepgang met Vardy

Met de inbreng van Vardy na de rust kreeg Engeland waar het naar verlangde, meer diepgang en de mentale boost die de counterspits met het wonderlijk carrièreverloop – tot 25ste speelde hij semi-professioneel – zijn team kennelijk geeft. Als representant van de wonderploeg Leicester City, kampioen van Engeland, werden van hem mirakels verwacht. Of gewoon een goal, en die kwam, de 1-1, die Engeland momentum schonk.

Wordt dit het EK van Engeland?

Er was duidelijk een andere, penetranter spelletje nodig tegen Wales dat dan wel klein is maar ook gewoon hele behoorlijke Premier League-spelers kan opstellen. Roy Hodgson, bondscoach, blijft het zwakste element van Engeland maar met een aanval als die met de mogelijk op te stellen spelers Kane, Vardy, Sturridge, Sterling, Lallana, Rashford - het houdt niet op - zou het EK 2016, vijftig jaar na de wereldtitel in eigen land, best eens voor de Engelsen kunnen worden. Nee, nu echt. Dit was het jaar. De samenkomst van Wayne Rooney, leider en alltime Engels topscorer, en ontluikende Engelse potentie in de vorm van ragfijne spelers gewapend in de bliksemsnelle vaderlandse topcompetitie, de Premier League.

Amper sjeu

Maar in Stade Bollaert-Delelis vanmiddag was Engeland lange tijd onder de kwalitatieve maat, ver onder de mogelijkheden, vastgeroest voorin. Een enigszins verkwikkend openingsduel, los van de hooliganproblemen, eindigde in een domper door de late 1-1 van Rusland afgelopen weekend in Marseille. Naïef. Maar waarom Hodgson de stroeve voorhoede - Sterling, Kane, Alli – precies in tact liet, zal voer worden voor analytici.
Er zat ook vanmiddag amper sjeu in. Delle Alli die voortdurend naar binnenkneep, spits Harry Kane had amper ruimte voor iets wat op loopacties moest lijken. Ergens na een half uur rende hij maar gewoon de melée van Welshmen in. Kane’s slimme duw en dieptepass leidde na tien minuten tot de beste aanval van Engeland. Raheem Sterling, nu al 135 minuten teleurstellend, werkte op aangeven van Lallana de bal over en naast.

Passie gegarandeerd

Vooral Welshman Aaron Ramsey verrichte noeste arbeid in de schaduw van vedette Gareth Bale. De geblondeerde Arsenal-middenvelder kwam vroeg in deze Battle of Britain in aanvaring met Delle Alli, die hem een gemene beuk verkocht bij de zijlijn. Passie was overigens al gegarandeerd na aanhef van het Hen Wlad Fy Nhadau, het volkslied van de mensen op Britse landmassa tegen Engeland aan.
Kane raakte in een worsteling verwikkeld, werd geduwd en getrokken in een duel waarbij verdediger Ben Davies ook nog eens met de hand de bal raakte. Doorspelen, gelastte scheidsrechter Felix Brych. Toen Bale aanlegde van 35 meter, leek de wedstrijd rustig en matig richting rust te glijden. Maar Joe Hart verkeek zich op wat de tweede houdbare maar niettemin doeltreffende vrije trap zou worden voor de duurste speler op aarde (vooruit, samen met Cristiano Ronaldo). Een fout, een blunder, hoe dan ook: een keeper die zich mee liet trekken in het bedenkelijk niveau van zijn Engels elftal op dat moment.

Rashford toch nog gevierde man

Hodgson greep in. Vardy dus, Sturridge, later de 18-jarige Marcus Rashford. Een gehele herziening van zijn eigen keuzes, en dan ben je als bondscoach die op zijn schreden terugkeerde, toch nog de gevierde man.
Vardy kwam en stond weer eens ratachtig op de goede plek toen aanvoerder Ashley Williams van Wales een bal op het hoofd kreeg en pardoes de Engelse spits voor het doel zette. In de rommelige slotfase boorde Sturridge zich door de verdediging, op een weinig stijlvolle manier maar wat geeft het, en tussen een paal en keeper wurmde hij de bal binnen voor de beslissende 2-1.

Bale kreeg zijn hoofd daarna nog tegen de bal, naast, en toen volgde het eindsignaal. Hart kon opgelucht ademhalen, net als Engeland, dat zich zo goed als zeker plaatst voor de achtste finales.

    • Bart Hinke