Recensie

Een kind dat naar de top wil, kan geen kind meer zijn

Het is net een troep jonge leeuwtjes: ze rollen over elkaar heen en soms kun je niet eens zien of het vechten, stoeien of spelen is. Het zijn de sterkste beelden uit Mete Gümürhans worsteldocumentaire Young Wrestlers. Bijna speelfilmachtig volgde Gümürhan een nieuwe lichting jonge worstelaartjes op een jeugdinternaat in Amasya.

De academie is een minimaatschappij, met regels en restricties, en een sterke nadruk op gezag en discipline. Het zijn elementen die we uit elke sportfilm kennen: winst gaat gepaard met pijn.

Maar de klemtoon op gehoorzaamheid en het gebrek aan sociale en emotionele vorming legt erg veel druk op de jonge schoudertjes. Dit zijn kinderen die geen kind mogen zijn. De elegantie van de sport wordt ingeruild voor een verbeten obsessie met winnen. Het is aantrekkelijk om in deze microkosmos een spiegel voor Turkije te zien. Maar de film zegt uiteindelijk net zoveel over onze eigen waarden. Net als in de rest van de wereld worden kinderen opgezadeld met de onvervulde verlangens van hun ouders en hun opvoeders.

    • Dana Linssen